III OPP 91/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Piotr Korzeniowski Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 649/22 ze skargi K. J. na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 14 sierpnia 2022 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania. K. J. pismem z dnia 24 sierpnia 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 14 sierpnia 2022 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści. W skardze wniesiono o stwierdzenie, że Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA dopuścił się bezczynności lub przewlekłości postępowania, zobowiązanie organu do niezwłocznego załatwienia sprawy i wydania zaświadczenia żądanej treści oraz zarządzenie wyjaśnienia przyczyny bezczynności lub przewlekłości i podjęcia środków zapobiegających na przyszłość. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, bowiem zaskarżone postępowanie zakończyło się wydaniem postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia w dniu 23 sierpnia 2022 r. Skardze nadana została sygnatura II SAB/Wa 649/22. Po wykonaniu niezbędnych czynności, w tym doręczeniu skarżącemu odpowiedzi organu na skargę, WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 21 października 2022 r. odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący złożył skargę na bezczynność już po zakończeniu postępowania, co stanowi przeszkodę w jej merytorycznym rozpoznaniu. Postanowienie o odrzuceniu skargi wraz z uzasadnieniem i pouczeniem zostało przesłane skarżącemu w dniu 8 listopada 2022 r. i zostało odebrane przez niego 22 listopada 2022 r., co wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (k.69). Pismem doręczonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 29 listopada 2022 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przed tym sądem pod sygn. akt. II SAB/Wa 649/22. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej, jako: "ustawa"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy. W sprawie niniejszej skarga na bezczynność organu datowana jest na 24 sierpnia 2022 r. Zarządzeniem z dnia 6 października 2022 r. skarga została zarejestrowana i nadano jej sygnaturę II SAB/Wa 649/22. W dniu 19 października 2022 r. odpis odpowiedzi na skargę doręczony został skarżącemu, a już 21 października 2022 r. WSA w Warszawie wydał postanowienie kończące sprawę. Zatem należy podkreślić, że od wpływu skargi do dnia jej rozpatrzenia minęły niecałe dwa miesiące, a wszelkie czynności wykonywane były bez zbędnej zwłoki. W związku z powyższym, w ocenie NSA, okresu oczekiwania na wyznaczenie terminu posiedzenia w tej sprawie, nie można uznać za nieuzasadnioną zwłokę Sądu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.