III OSK 5202/21
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2023-07-05
Skład orzekający: Olga Żurawska-Matusiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Naczelny Sąd Administracyjny powinien podjąć zawieszone postępowanie, mimo że przyczyna zawieszenia (pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego) nie ustała, biorąc pod uwagę długi czas oczekiwania na rozstrzygnięcie TK i naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny podjął zawieszone postępowanie, uznając, że długi okres oczekiwania na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego oraz naruszenie prawa skarżących do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie stanowią okoliczności uzasadniające podjęcie postępowania na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a., mimo nieustania pierwotnej przyczyny zawieszenia.Stan faktyczny
Sprawa dotyczy skargi kasacyjnej Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach od wyroku WSA w Kielcach, który uwzględnił skargę J.D. na decyzję KWP w Kielcach odmawiającą wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Postępowanie przed NSA zostało zawieszone z uwagi na pytanie prawne skierowane do Trybunału Konstytucyjnego dotyczące zgodności przepisów wyłączających stosowanie art. 115a ustawy o Policji do określonej grupy policjantów z Konstytucją RP. Po ponad dwóch latach oczekiwania na rozstrzygnięcie TK, NSA postanowił podjąć zawieszone postępowanie.Rozstrzygnięcie
Podjęto zawieszone postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Ke 135/21 w sprawie ze skargi J.D. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach z dnia 27 listopada 2020 r., nr 11/20 w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop postanawia: podjąć zawieszone postępowanie.
Postanowieniem z 30 lipca 2021 r., III OSK 5202/21 Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 259, dalej "p.p.s.a."), zawiesił postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym,
z uwagi na przedstawienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z 21 stycznia 2021 r. Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego o treści: "Czy art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 1610), w zakresie, w jakim wyłącza stosowanie przepisu art. 115a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2020 r. poz. 360, z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2020 r. do spraw dotyczących ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy wszczętych po dniu 6 listopada 2018 r. w odniesieniu do policjantów zwolnionych ze służby przed dniem 6 listopada 2018 r. jest zgodny z art. 2, art. 8 ust. 1, art. 32 ust. 1, art. 190 ust. 1, 3 i 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.".
Sprawa w Trybunale Konstytucyjnym została zarejestrowana pod sygnaturą P 7/21 i do chwili obecnej nie została rozstrzygnięta.
Mając na uwadze długi okres oczekiwania na udzielenie odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny (ponad 2 lata) oraz nieznany do chwili obecnej termin jej udzielenia, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że dalsza zwłoka w rozpoznaniu zawisłych przed nim licznych spraw ze skarg policjantów w przedmiocie wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe i dodatkowe, w tym spraw, w których postępowania zostały zawieszone, narusza prawo skarżących do rozpoznania ich spraw w rozsądnym terminie. Koliduje też z wynikającą z art. 7 p.p.s.a. zasadą, zgodnie z którą sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego załatwienia sprawy i dążyć do jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu. Takie działania naruszają również zasadę wynikającą z art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.
W przedstawionych okolicznościach sprawy, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, pomimo iż nie ustała przyczyna zawieszenia postępowania, to zaistniały inne okoliczności uzasadniające ze względu na zasady: sprawiedliwości społecznej, celowości i ekonomii procesowej podjęcie postępowania na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło