III OW 126/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 lipca czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku R.S. o rozstrzygnięcie sporu w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie rozstrzygnięcia kompetencji postanawia: odrzucić wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 12 maja 2021 r., sygn. akt IV SO/Po 14/21 stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę z wniosku R.S. o rozstrzygnięcie sporu Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu według właściwości. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 18 marca 2021 r. R.S. złożył wniosek na postawie art. 63 p.p.s.a. w zw. z art. 4 p.p.s.a. w sprawie rozstrzygnięcia kompetencji. W związku z powyższym pismem Sąd stwierdził, że złożony wniosek dotyczy rozstrzygnięcia sporu, do którego rozpoznania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Wniosek został zarejestrowany w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygn. akt III OW 126/21 jako wniosek o rozstrzygnięcie sporu w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie rozstrzygnięcia kompetencji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). Podkreślić należy, że wniosek o rozstrzygnięcie sporu musi być oparty na konkretnej indywidualnej sprawie. W przypadku wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego chodzi o sprawę, w której żaden z organów nie uznaje się za właściwy albo więcej niż jeden z organów uważa się za właściwy do jej rozpoznania. Wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego nie może mieć charakteru abstrakcyjnego, nie może być oderwany w swej treści od konkretnego przypadku, tak jak został sformułowany w niniejszej sprawie. W piśmie z dnia 18 marca 2021 r. wnioskodawca, wnosi o rozstrzygnięcie kompetencji. Powyższy wniosek nie jest powiązany z żadną konkretną sprawą. Tak sformułowany wniosek nie jest wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Spór kompetencyjny z istoty swej powstaje między określonymi organami, na tle konkretnej sprawy administracyjnej, o której załatwienie zwrócił się do organów indywidualnie określony podmiot. (...) Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygając spór kompetencyjny wskazuje konkretny organ właściwy do rozpoznania sprawy - konkretnej sprawy, tej, która stanowiła podstawę złożenia wniosku o rozstrzygnięcie sporu. Jeżeli więc wnioskodawca składający wniosek o rozstrzygnięcie sporu nie sformułuje swego wniosku na tle konkretnej sprawy, w której doszło do tego sporu, to Naczelny Sąd Administracyjny nie może merytorycznie rozpoznać tego wniosku, gdyż orzeczenie Sądu rozstrzygające spór nie może być abstrakcyjne, pozbawione odniesienia do konkretnej sprawy. Skoro wniosek o rozstrzygnięcie sporu nie spełnia powyższych wymagań, to w sprawie nie sposób dostrzec, aby wystąpił spór, o którym mowa w art. 4 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 P.p.s.a., orzekł o odrzuceniu wniosku.