III OW 43/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk Sędzia del. WSA Sławomir Pauter ( spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Płocka o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Prezydentem Miasta Płocka a Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Warszawie o zmianę ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Płocka z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], zmienionej decyzjami Prezydenta Miasta Płocka z dnia [...]stycznia 2015 r., nr [...]i z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...]w przedmiocie wydania zezwolenia na zbieranie odpadów postanawia: wskazać Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie jako organ właściwy w sprawie. Prezydent Miasta Płocka, działając na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej k.p.a. oraz art. 4 i 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość zaistniałego pomiędzy Prezydentem Miasta Płocka a Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Warszawie w sprawie zmiany decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta Płocka z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...]zmienionej następnie decyzjami Prezydenta Miasta Płocka z dnia [...] stycznia 2015 oraz z dnia [...] grudnia 2015 - stanowiącej zezwolenie na zbieranie odpadów, wydanej na podstawie art. 42 ust 1 i art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (obecnie t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 779, dalej ustawa o odpadach) przekazanym do rozstrzygnięcia Prezydentowi Miasta Płocka w trybie art. 65 k.p.a. przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska pismem z dnia 3 kwietnia 2020 r. przez wskazanie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie jako właściwego do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie o zmianę w/w decyzji. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r, znak: [...]Prezydent Miasta Płocka, przestrzegając swojej właściwości, udzielił firmie PKN ORLEN S.A. zezwolenia na zbieranie odpadów. Decyzja została wydana dla działki ewidencyjnej nr [...]. Zmianą z dnia [...] stycznia 2015 r. jako działki do zbierania odpadów wskazano działki [...]. Następnie zmianą z dnia [...] grudnia 2015 r. jako działki w decyzji przeznaczone do zbierania odpadów wskazano działki [...] . Aktualnie działki, na których prowadzone jest zbieranie odpadów, to jest działki [...] na mocy Decyzji Nr 1 Ministra Energii z dnia 26 czerwca 2019 r. w sprawie ustalenia terenów zamkniętych ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa ustanowiono terenem zamkniętym (Dz. Urz. Ministra Energii z 2019 r. Nr 9 z dnia 27 czerwca 2019 ) – poz. 6 załącznika obręb 0013 KOMBINAT. Wnioskiem noszącym datę 28 lutego 2020 r., Polski Koncert Naftowy ORLEN S.A. zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie o zmianę decyzji z dnia [...] kwietnia 2014 r. zezwalającej na zbieranie odpadów, wskazując że koncern jest właścicielem działek, na których składowane są odpady. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie przekazał wniosek Polskiego Koncernu Naftowego ORLEN S.A. do rozpoznania Prezydentowi Miasta Płocka jako właściwemu, jego zdaniem, do rozpatrzenia wniosku. Powołał się na art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 1712), który stanowi, iż do uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie ustaw zmienionych w art. 1 oraz w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, a także do wznowienia postępowania dotyczącego takiej decyzji, organem właściwym pozostaje odpowiednio organ, który ją wydał, albo organ wyższego stopnia w stosunku do tego organu. Zatem skoro Prezydent Miasta Płocka – miasta na prawach powiatu, sprawując funkcję starosty był organem właściwym do wydania decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów, to jest również organem właściwym do wydania decyzji zmieniającej tą decyzję. Dodatkowo Dyrektor Regionalny Ochrony Środowiska wskazał, że art. 3 ww. ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. zmienił uprzednią treść art. 378 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, wskazując obecnie na kompetencje regionalnego dyrektora ochrony środowiska – jako organu właściwego w sprawach przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych ustalonych jedynie przez Ministra Obrony Narodowej. Zmiany te weszły w życie w dniu 24 września 2019 r., a wniosek Spółki o zmianę decyzji na zbieranie odpadów z dnia 28 lutego 2020 r. wpłynął do organu w dniu 6 marca 2020 r. Podsumowując Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził, że zgodnie z art. 378 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1396 ze zm., dalej ustawa Prawo ochrony środowiska) organem właściwym w sprawach, o których mowa między innymi w art. 183 jest starosta, czyli w przedmiotowej sprawie Prezydent Miasta Płocka - miasta na prawach powiatu, sprawujący funkcję starosty. Składając wniosek w przedmiocie wskazania organu właściwego do wydania decyzji zmieniającej decyzję ostateczną Prezydenta Miasta Płocka z dnia 24 kwietnia 2014 r. w sprawie wydania zezwolenia na zbieranie odpadów wnioskodawca podniósł, że powołany przez Dyrektora Regionalnego przepis art. 378 ustawy Prawo ochrony środowiska wskazuje organy właściwe do rozstrzygania spraw wynikających z tejże ustawy. Natomiast organy właściwe do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów wskazane zostały w przepisach ustawy o odpadach jako ustawy regulującej tryb i szczegółowe zasady udzielania takich zezwoleń. Tym samym w przedmiotowej sprawie organem właściwym do zmiany decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów z dnia [...] kwietnia 2014 r. jest obecnie od dnia 11 lipca 2019 r. (daty wejścia w życie decyzji nr 1 Ministra Energetyki z dnia 26 czerwca 2019 r. w sprawie ustalenia terenów zamkniętych ze względu na obronność i bezpieczeństwa państwa) Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie, gdyż ustawa o odpadach mówi, że zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów prowadzonych na terenach zamkniętych, wydaje dyrektor regionalny ochrony środowiska i jako organ, który aktualnie wydawałby takie zezwolenie w pierwszej instancji zobligowany jest do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji lub wydania decyzji zmieniającej. Wynika to z art. 41 ust. 2 ustawy o odpadach, który stanowi, że zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje, w drodze decyzji, organ właściwy odpowiednio ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów. Na podst. ust. 3 ww. artykułu organem właściwym do wydania zezwolenia jest: - marszałek województwa (dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; dla odpadów innych niż niebezpieczne poddawanych odzyskowi w procesie odzysku polegającym na wypełnieniu terenów niekorzystnie przekształconych, jeżeli ilość umieszczanych w wyrobisku lub zapadlisku odpadów jest nie mniejsza niż 10 Mg na dobę lub całkowita pojemność wyrobiska lub zapadliska jest nie mniejsza niż 25 000 Mg; dla instalacji komunalnych; do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w przypadku gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie r. przekracza 3 000 Mg) - lub starosta - w pozostałych przypadkach. Zgodnie natomiast z art. 41 ust. 4 cytowanej ustawy organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów na terenach zamkniętych jest regionalny dyrektor ochrony środowiska. Powyższe wynika także zdaniem organu z art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw. Regulacja ta bowiem dotyczy decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska, podczas gdy w niniejszej sprawie decyzja zezwalająca na zbieranie odpadów stanowiąca przedmiot wniosku o zmianę decyzji została wydana w oparciu o przepisy ustawy o odpadach. Dlatego właściwym do zmiany decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów zdaniem wnioskodawcy w niniejszej sprawie jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie. W odpowiedzi na wniosek, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie wniósł o rozstrzygnięcie sporu przez wskazanie Prezydenta Miasta Płocka jako organu właściwego do rozpatrzenia sprawy. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ ten wskazał, że przekazana sprawa jest związana przede wszystkim z proceduralnymi uwarunkowaniami prawnymi zawartymi w art. 155 k.p.a. zgodnie z którym, decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Zatem właściwym będzie ten organ, który wydał decyzję. W przedmiotowym stanie faktyczno-prawnym decyzja została wydana przez Prezydenta Miasta Płocka, od której nie wniesiono odwołania i ta okoliczność ma wartość przesądzającą w sprawie niniejszego sporu. Dodatkowo organ wskazał, że art. 3 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw - zmienił uprzednią treść art. 378 ust. 2 Prawo ochrony środowiska, wskazując obecnie na kompetencje regionalnego dyrektora ochrony środowiska - jako organu właściwego w sprawach przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych ustalonych jedynie przez Ministra Obrony Narodowej. W dalszej części uzasadnienia odpowiedzi na wniosek organ przytoczył argumentacją wskazaną uprzednio w piśmie przekazującym Prezydentowi Miasta Płocka wniosek Polskiego Koncernu Naftowego ORLEN S.A. o zmianę decyzji, a dotyczącą art. 4b ust. 4 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. Stwierdził, że nie podziela stanowiska Prezydenta Miasta Płocka, iż regulacja art. 378 ustawy Prawo ochrony środowiska jest przepisem określającym kompetencje organów w zakresie gospodarowania odpadami, wyłącznie do wydania pozwolenia na wytwarzanie odpadów. Regulacja art. 378 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska ma charakter regulacji szczególnej względem regulacji przewidzianej w art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Regionalny dyrektor ochrony środowiska jest bowiem organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów wyłącznie na terenach zamkniętych ustalonych przez Ministra Obrony Narodowej, co wynika z art. 41 ust. 4 ustawy o odpadach w zw. z art. 378 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, co w niniejszej sprawie nie zachodzi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.). Zauważyć należy, iż z uwagi na charakter organów uczestniczących w niniejszym sporze jest on sporem kompetencyjnym. Prezydent Miasta Płocka jest bowiem organem jednostki samorządu terytorialnego, zaś status regionalnego dyrektora ochrony środowiska określa przepis art. 123 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r. poz. 283), z którego wynika, że "Regionalny dyrektor ochrony środowiska jest organem administracji rządowej niezespolonej, właściwym do realizacji zadań, o których mowa w art. 131 ust. 1, na obszarze województwa". Zgodnie natomiast z treścią art. 22 § 2 k.p.a., spory kompetencyjne między organami jednostek samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej rozstrzyga sąd administracyjny. Stosownie zaś do treści art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. właściwym do rozpatrzenia niniejszego sporu kompetencyjnego, jest Naczelny Sąd Administracyjny. Istota sporu kompetencyjnego w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny wzajemnej relacji przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska i ustawy o odpadach, w sytuacji gdy dany podmiot występuje o zmianę decyzji w przedmiocie zezwolenia na zbieranie odpadów. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że istotę sporu w przedmiotowej sprawie stanowi interpretacja art. 41 ustawy o odpadach. Stanowi on w ust. 1, iż prowadzenie zbierania odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia, zaś w ust. 2 wskazuje, że zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje, w drodze decyzji, organ właściwy odpowiednio ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów. Z kolei ust. 3 art. 41 ustawy o odpadach stanowi, iż "Organem właściwym jest: 1. marszałek województwa: a) dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, b) dla odpadów innych niż niebezpieczne poddawanych odzyskowi w procesie odzysku polegającym na wypełnianiu terenów niekorzystnie przekształconych, jeżeli ilość umieszczanych w wyrobisku lub zapadlisku odpadów jest nie mniejsza niż 10 Mg na dobę lub całkowita pojemność wyrobiska lub zapadliska jest nie mniejsza niż 25 000 Mg, c) dla instalacji komunalnych, d) do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w przypadku gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie r. przekracza 3000 Mg, 2. starosta - w pozostałych przypadkach; Zgodnie natomiast z art. 41 ust. 4 tej ustawy - organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów na terenach zamkniętych jest regionalny dyrektor ochrony środowiska. Zauważyć należy, że przepisy ustawy o odpadach nie zawierają definicji pojęcia "terenu zamkniętego". Jednakże w art. 3 pkt 40 ustawy Prawo ochrony środowiska wskazano, że ilekroć w tej ustawie jest mowa o terenie zamkniętym, to rozumie się przez to teren, a w szczególnych przypadkach obiekt budowlany lub jego część, dostępny wyłącznie dla osób uprawnionych oraz wyznaczony w sposób określony w ustawie prawo geodezyjne i kartograficzne. W myśl natomiast art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( t.j. Dz.U. z 2019r., poz. 725 ze zm.) tereny zamknięte zdefiniowano jako tereny o charakterze zastrzeżonym ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa, określone przez właściwych ministrów i kierowników urzędów centralnych. Zdaniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie właściwość organów ochrony środowiska nie została precyzyjnie określona w przepisach ustawy o odpadach, zatem powinna być ustalana w oparciu o przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska. Stanął on na stanowisku, że ustalając właściwość organów należy kierować się treścią art. 378 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska, zgodnie z którym regionalny dyrektor ochrony środowiska właściwy jest w sprawach dotyczących przedsięwzięć i zdarzeń mających miejsce na terenach zamkniętych ustalonych przez Ministra Obrony Narodowej. Wyjaśnić należy, iż art. 378 ust. 2 ww. ustawy w tym przytoczonym brzmieniu wszedł w życie 24 września 2019 r. na podstawie art. 3 ustawy z 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 1712). Natomiast w poprzednim stanie prawnym dotyczącym spraw rozpoznawanych w oparciu o przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska, regionalny dyrektor ochrony środowiska był właściwy w sprawach wszystkich przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych, niezależnie od tego, który z właściwych ministrów i kierowników urzędów centralnych uznał dany teren za teren zamknięty. W przedmiotowej sprawie natomiast wniosek PKN ORLEN Spółka Akcyjna, o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów, na działkach geodezyjnych nr [...] rozstrzygany był w trybie przewidzianym w przepisach ustawy o odpadach. W tych okolicznościach ustalenie organu właściwego do rozpoznania obecnie złożonego wniosku o zmianę decyzji w przedmiocie zezwolenia na zbieranie odpadów musi odbyć się w oparciu o przepisy ustawy o odpadach, co z kolei przesądza o niedopuszczalności zastosowania reguły kolizyjnej lex posterior derogat legi priori w odniesieniu do regulacji zawartej w art. 378 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska wobec art. 41 ust. 4 ustawy o odpadach. Zwrócić bowiem należy uwagę, że w myśl art. 41 ust. 4 ustawy o odpadach organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów na terenach zamkniętych jest regionalny dyrektor ochrony środowiska. Ustawodawca w treści tego przepisu nie wskazuje jednoznacznie, że chodzi tylko o tereny zamknięte, ustanowione przez Ministra Obrony Narodowej, tak jak ma to miejsce w treści przepisu art. 378 ust. 2 Prawo ochrony środowiska. Jak wskazał natomiast we wniosku Prezydent Miasta Płocka działki o nr [...]stanowią teren zamknięty, ustalony mocą decyzji nr 3 Ministra Energii z dnia 26 czerwca 2019 r. w sprawie ustalenia terenów zamkniętych ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa, czego RDOŚ nie kwestionował. Tym samym, skoro o właściwości regionalnego dyrektora ochrony środowiska do rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów, przesądza charakter działki stanowiącej teren zamknięty, zaś w art. 41 ust. 4 ustawy o odpadach w aktualnie obowiązującym brzmieniu brak jest wskazania, iż znaczenie dla takiego stwierdzenia miał rodzaj organu ustalający charakter takiego terenu, to właściwym organem w przedmiotowej sprawie będzie RDOŚ. Takie samo stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 października 2020 r., sygn. akt II OW 65/20 oraz w postanowieniu z dnia 12 października 2021 r., sygn. akt III OSK 21/21. Jeżeli wniosek podmiotu zainteresowanego o wydanie pozwolenia na zbieranie odpadów, jak i jego zmianę jest rozstrzygany w trybie ustawy o odpadach, to również kwestia ustalenia właściwości organu musi być rozpatrywana na gruncie przepisów ustawy o odpadach, ponieważ wynika to jednoznacznie z art. 45 ust. 7 w zw. z art. 41 ust. 4 ustawy o odpadach, a nie na podstawie art. 378 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, iż w sytuacji, gdy przedmiot niniejszego postępowania dotyczy właściwości organu do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, argumentacja Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska odnosząca się do przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska, dotyczących zezwolenia na wytwarzanie odpadów, nie ma żadnego związku z merytoryczną istotą niniejszej sprawy administracyjnej. Przepis art. 180 ustawy Prawo ochrony środowiska określa jakiego rodzaju oddziaływanie na środowisko skutkuje koniecznością uzyskania pozwolenia na korzystanie ze środowiska. Natomiast art. 181 ust. 1 tejże ustawy wymienia rodzaje pozwoleń na korzystanie ze środowiska, które może uzyskać podmiot zainteresowany. Należy zwrócić uwagę, że katalog pozwoleń, jakie może wydać organ ochrony środowiska w oparciu o przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska ma charakter zamknięty. W przepisie tym jednoznacznie ustawodawca wskazuje na wytwarzanie odpadów, a nie na ich zbieranie, które to pojęcia należy wykładać zgodnie z art. 3 pkt. 12 ustawy p.o.ś. który odsyła do ustawy o odpadach. Bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia niniejszego sporu kompetencyjnego jest powoływany przez Dyrektora Regionalnego Ochrony Środowiska w Warszawie art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw. Przepis ten dotyczy uchylenia, zmian lub stwierdzenia nieważności decyzji wydawanych na podstawie ustaw zmienianych w art. 1 i art. 3 ustawy, czyli ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie (...) oraz ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Natomiast przedmiotem niniejszej sprawy jest decyzja wydana na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 4 i art. 15 § 2 p.p.s.a., wskazał Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie jako organ właściwy w sprawie.