III OW 88/21

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2022-03-29

Skład orzekający: Jerzy Stelmasiak, Teresa Zyglewska, Ireneusz Dukiel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Naczelny Sąd Administracyjny powinien rozstrzygnąć spór kompetencyjny, gdy jeden z organów kwestionujących swoją właściwość oświadcza, że nie pozostaje w sporze i uznaje swoją właściwość do rozpoznania sprawy?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie sporu kompetencyjnego, ponieważ Starosta Olkuski oświadczył, że nie kwestionuje swojej właściwości do rozstrzygnięcia sprawy. Brak sporu między organami oznacza, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, co zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 PPSA uzasadnia umorzenie postępowania.
Stan faktyczny
Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, wskazując Starostę Olkuskiego jako organ właściwy do rozpoznania wniosku dotyczącego drgań gruntu w trakcie przejazdów kolejowych. Starosta Olkuski w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu oświadczył, że nie pozostaje w sporze i uznał swoją właściwość do rozpoznania sprawy, co doprowadziło do wniosku o bezprzedmiotowości postępowania.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Pełny tekst orzeczenia

 POSTANOWIENIE Dnia 29 marca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Teresa Zyglewska Sędzia del. WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie z [...] marca 2021 r. znak [...] o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Krakowie a Starostą Olkuskim przez wskazanie organu właściwego w sprawie drgań gruntu w trakcie przejazdów składów kolejowych na linii szerokotorowej postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wnioskiem z 8 marca 2021 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego przez wskazanie Starosty Olkuskiego jako organu właściwego do rozpoznania wniosku K.J. w sprawie drgań gruntu w trakcie przejazdów składów kolejowych na linii szerokotorowej o kierunku Wolbrom-Olkusz. W uzasadnieniu Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie wskazał, że pismem z 9 lutego 2021 r. przekazał mu przedmiotowy wniosek w sprawie drgań gruntu. Jako podstawę przekazania wniosku Starosta Olkuski powołał art. 378 ust. 2 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2020 r., poz. 1219 ze zm., dalej: p.o.ś.). Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie ustalił, że teren, którego dotyczy wniosek nie znajduje się w załączniku do decyzji Ministra Obrony Narodowej z 21 maja 2020 r. zmieniającej decyzję w sprawie ustalenia terenów zamkniętych w resorcie obrony narodowej (Dz. Urz. MON z 2020 r. poz. 84 ze zm.). Sprawa dotyczy działki zlokalizowanej poza terenem zamkniętym, ustalonym przez Ministra Obrony Narodowej, a więc organem właściwym jest Starosta Olkuski. W odpowiedzi na wniosek Starosta Olkuski wniósł o oddalenie wniosku, ewentualnie o umorzenie postępowania, wskazując, że nie pozostaje w sporze. Starosta Olkuski wyjaśnił, że sprawa została przekazana Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w Krakowie, ponieważ ustalono, że przedmiotowy obszar stanowi teren zamknięty. To ustalenie okazało się błędne. Przekazując sprawę Starosta Olkuski nie miał wiedzy, że została wydana decyzja Ministra Obrony Narodowej z 21 maja 2020 r. Potwierdza to pismo Starosty Olkuskiego z 26 lutego 2021 r. skierowane do K.J., z którego wynika, że sprawa nie należy do kompetencji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.). Z negatywnym sporem kompetencyjnym mamy do czynienia w sytuacji, w której oba organy pozostające w sporze uważają się za niewłaściwe do jej rozstrzygnięcia. Ponadto, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W tej sprawie mamy do czynienia z tego rodzaju inną przesłanką bezprzedmiotowości postępowania, ponieważ Starosta Olkuski w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego oświadczył, że nie kwestionuje swojej właściwości do rozstrzygnięcia sprawy. Oznacza to, że spór między organami przestał istnieć, a więc przestał także istnieć przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się w tym zakresie, dlatego też postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należało umorzyć. Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., jak i w związku z art. 4 i art. 15 § 2 ustawy p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło