III OZ 143/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 grudnia 2025 r., sygn. akt I SAB/Wa 168/25 odrzucające zażalenie T.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2025 r., sygn. akt I SAB/Wa 168/25 odrzucające skargę kasacyjną T.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2025 r., sygn. akt I SAB/Wa 168/25 w sprawie ze skargi T.K. na bezczynność Rady Miejskiej [...] w przedmiocie rozpoznania pisma z dnia 24 lutego 2025 r. postanawia: oddalić zażalenie. III OZ 143/26 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z 6 listopada 2025 r., odrzucił skargę kasacyjną T.K. od postanowienia z 19 września 2025 r. o odrzuceniu skargi, ponieważ zostało ona sporządzona przez Skarżącego osobiście, a więc z naruszeniem przymusu adwokacko-radcowskiego. Strona wniosła 8 grudnia 2025 r. pismo zatytułowane "Ponaglenie na Sprzeciw z dnia 7 października 2025 r.", które zostało potraktowane jako zażalenie od postanowienia z 6 listopada 2025 r. odrzucającego skargę kasacyjną. Pismo to zostało sporządzone osobiście przez Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z 31 grudnia 2025 r., sygn. akt I SAB/Wa 168/25, odrzucił zażalenie. Skarżący wniósł na to postanowienie zażalenie, które sporządził osobiście. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uznanie. Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: P.p.s.a.) zażalenie, którego przedmiotem jest postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Trafnie Sąd I instancji zauważył, że skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana przez Skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 P.p.s.a. Zauważyć należy, że Skarżący został prawidłowo pouczony o konieczności sporządzenia ‒ tak skargi kasacyjnej, jak też zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej ‒ przez pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym. Skarżący został również pouczony o możliwości ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, ale nie złożył stosownego wniosku. WSA w Warszawie słusznie stwierdził, że zażalenie zostało również wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Zaskarżone postanowienie zostało odebrane 21 listopada 2025 r., a więc termin na wniesienie zażalenia mijał 28 listopada 2025 r., natomiast zażalenie zostało wniesione dopiero 9 grudnia 2025 r. Prawidłowo zatem WSA w Warszawie orzekł w postanowieniu z 31 grudnia 2025 r., że zażalenie podlega odrzuceniu z uwagi na sporządzenie bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego oraz jako złożone po terminie. Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak sentencji.