III OZ 227/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Burmistrza Miasta [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 czerwca 2025 r., sygn. akt II SAB/Kr 1/25 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J.J. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 3 czerwca 2025 r., sygn. akt II SAB/Kr 1/25, odrzucił skargę kasacyjną Burmistrza Miasta [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 lutego 2025 r., sygn. akt II SAB/Kr 1/25, z uwagi na wniesienie skargi kasacyjnej po terminie. Na powyższe postanowienie zażalenie wywiódł Burmistrz, wnosząc o jego uchylenie i podnosząc, że wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony przez ePUAP do Gminy [...] (Gmina wiejska), skąd został przesłany do Gminy Miasta [...] (Gmina miejska) w dniu 11 marca 2025 r. Zatem faktycznie wyrok wraz z uzasadnieniem nie został nigdy skutecznie doręczony Gminie Miasta [...] jako stronie postępowania, gdyż został wysłany do Gminy [...] (Gmina wiejska). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest prawidłowe, aczkolwiek wadliwe jest uzasadnienie zaskarżonego postanowienia. Jednak zgodnie z art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej "P.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny oddala zażalenie, jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Taka sytuacja występuje w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia WSA w Krakowie wskazał jako przyczynę odrzucenia skargi kasacyjnej wniesienie tej skargi po terminie. Wnoszący zażalenie zwrócił uwagę, że Sąd pierwszej instancji przesyłając wyrok wraz z uzasadnieniem doręczył go na adres innego podmiotu, nie będącego stroną niniejszego postępowania, tj. Gminie [...] zamiast Gminie Miasta [...]. W związku z tym wyjaśnić należy, że zgodnie z dyspozycją art. 173 § 1 P.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przypomnieć również należy, że stosownie do treści art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z przepisu tego wynika wprost, że skargę kasacyjną wnosi się od dnia "doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem". Zatem doręczenie stronie postępowania uzasadnienia orzeczenia jest warunkiem koniecznym do wniesienia skargi kasacyjnej i dopiero od tego doręczenia rozpoczyna swój bieg trzydziestodniowy termin do wystąpienia ze skargą kasacyjną. Niedoręczenie stronie wyroku wraz z uzasadnieniem nie pozwala przyjąć, że rozpoczął się bieg terminu na złożenie skargi kasacyjnej. Złożona zatem w dniu 10 kwietnia 2025 r. skarga kasacyjna Miasta Gminy [...] była przedwczesna, gdyż Miastu Gminie [...], tj. stronie postępowania, dopiero w dniu 23 października 2025 r. doręczono wyrok wraz z uzasadnieniem. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął zatem swój bieg w dniu 24 października 2025 r. Zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę kasacyjną, jednakże nie z powodu złożenia jej po terminie, lecz z uwagi na fakt, że skarga kasacyjna była przedwczesna. Stronie nie został bowiem doręczony odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Wobec powyższego stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie mimo błędnej podstawy prawnej (art. 177 § 1 P.p.s.a.), jak i błędnego uzasadnienia odpowiada prawu, gdyż wniesiona skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a., tj. z innych przyczyn niedopuszczalną. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 in fine w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.