III OZ 401/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 210/24 o odrzuceniu sprzeciwu T.W. od orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie z 30 listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 24 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw T.W. (dalej: skarżący) od orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie z 30 listopada 2023 r. w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w Warszawie orzeczeniem z 30 listopada 2023 r., po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, uchyliła zaskarżone orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Morsko-Lekarskiej w Gdańsku z 13 października 2023 r. w sprawie ustalenia zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Odpis orzeczenia z 30 listopada 2023 r. został doręczony skarżącemu 18 grudnia 2023 r. Następnie skarżący w dniu 30 stycznia 2024 r. nadał do Sądu I instancji sprzeciw od orzeczenia z 30 listopada 2023 r., załączając do niego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu. Sąd I instancji postanowieniem z 21 lutego 2024 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 lutego 2024 r. (postanowienie z 17 maja 2024 r. III OZ 192/24). Odrzucając sprzeciw Sąd I instancji wskazał, że sprzeciw ten został wniesiony z uchybieniem terminu, o którym stanowi art. 64c § 1 p ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Termin ten upływał bowiem 2 stycznia 2024 r., a skarżący wniósł sprzeciw 30 stycznia 2024 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64a p.p.s.a. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.) skarga nie przysługuje, jednak strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Stosownie natomiast do art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji skarżącemu. Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Należy także podkreślić, że orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej jest decyzją, co wynika z art. 84 ust. 2 ustawy z 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r., poz. 248 ze zm.). W tej sprawie nie ulega wątpliwości i nie jest kwestionowane, że skarżący wniósł sprzeciw z uchybieniem terminu, o którym stanowi art. 64c § 1 p.p.s.a. Skarżący kwestionuje w istocie odmowę przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu co nie jest dopuszczalne na etapie rozpoznania zażalenia na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu wniesionego z uchybieniem terminu. Kwestia odmowy przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu została bowiem prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 maja 2024 r. III OZ 192/24. Oznacza to, że zażalenie wniesione na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu nie zasługiwało na uwzględnienie. Z tych względów i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.