III OZ 521/25

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2025-10-15

Skład orzekający: Artur Kuś

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny prawidłowo odrzucił skargę w sytuacji, gdy skarżący nie uiścił wpisu sądowego pomimo wezwania, a jego późniejsze argumenty dotyczące braku wiedzy o wezwaniu nie stanowiły podstawy do przywrócenia terminu?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego w zakreślonym terminie, pomimo prawidłowego wezwania. Argumenty skarżącego dotyczące braku wiedzy o wezwaniu nie miały znaczenia dla oceny prawidłowości postanowienia o odrzuceniu skargi, a mogłyby być podstawą do wniosku o przywrócenie terminu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał go do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 3000 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który został odrzucony. Po uprawomocnieniu się postanowienia o odmowie zwolnienia, skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu, czego nie uczynił. W konsekwencji WSA odrzucił skargę. Skarżący złożył zażalenie, twierdząc, że nie otrzymał informacji o wezwaniach, a wraz z zażaleniem uiścił wpis.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 czerwca 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 2643/24 w sprawie ze skargi S. Z. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 20 września 2024 r., nr DKO-WPUB.401.121.2024 w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 10 czerwca 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 2643/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. Z. (dalej: "skarżący") na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 20 września 2024r., nr DKO-WPUB.401.121.2024 w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 20 listopada 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 3000 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie pismem z 6 grudnia 2024 r. skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek został zarejestrowany pod sygnaturą akt IV SPP/Wa 425/25. Referendarz sądowy postanowieniem z 7 marca 2025 r. sygn. akt IV SPP/Wa 425/25 odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący nie wniósł sprzeciwu od powyższego postanowienia. Wobec uprawomocnienia się postanowienia z 7 marca 2025 r. zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 22 kwietnia 2025 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 20 listopada 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 3000 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę sądową, zawierającą powyższe wezwanie, doręczono dorosłemu domownikowi 30 kwietnia 2025 r. (k. 99 akt sądowych), w związku z czym termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął 7 maja 2025 r. Termin ten upłynął bezskutecznie (informacja o braku uiszczenia wpisu sądowego, k.- 97 akt sądowych). W tym stanie rzeczy Sąd postanowił odrzucić skargę, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. W zażaleniu podniósł, że nie miał możliwości uiszczenia wpisu sądowego od skargi w zakreślonym terminie, gdyż o wydaniu postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, jak i zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 3000 zł dowiedział się dopiero 26 czerwca 2025 r., z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, gdyż domownicy, którzy odebrali przesyłki sądowe zawierające powyższe dokumenty nie przekazali mu informacji o ich odebraniu. Razem z zażaleniem skarżący uiścił wpis od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Oceniając zaskarżone postanowienie Sądu I instancji z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Skoro po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, wezwano skarżącego – zarządzeniem z 22 kwietnia 2025 r. - do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 20 listopada 2024 r., w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, zaś skarżący tego obowiązku nie wykonał, to skarga podlegała odrzuceniu. Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, Sąd I instancji zobowiązany był, zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucić. Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że argumentacja skarżącego zawarta w uzasadnieniu zażalenia dotycząca przyczyn nieuiszczenia wpisu w terminie, nie ma znaczenia z punktu widzenia oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Podnoszone w zażaleniu okoliczności mogą ewentualnie stanowić podstawę do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło