III OZ 665/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 919/25 w sprawie ze skargi R.S. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 22 stycznia 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z 29 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił R.S. (dalej: skarżący) wstrzymania wykonania decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 14 lutego 2024 r. nakładającej na skarżącego administracyjną karę pieniężną. Postanowienie to zostało wydane w sprawie ze skargi skarżącego na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 22 stycznia 2025 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wydanej w I instancji decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 14 lutego 2024 r. Odmawiając wstrzymania decyzji organu I instancji, Sąd I instancji powołał się na uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 listopada 2023 r. II GPS 2/22, zgodnie z którą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zainicjowanym skargą na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, nie jest dopuszczalne wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez organ I instancji, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowe jest stanowisko Sądu I instancji, że zastosowanie w tej sprawie miała uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 listopada 2023 r. II GPS 2/22, która wykluczała możliwość wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji, w sytuacji, w której przedmiotem skargi jest postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Jak bowiem wynika z uzasadnienia uchwały, w art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym, której tożsamość wyznaczają elementy określające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotów oraz identyczność obu podstaw - prawnej i faktycznej. Z tego powodu o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. W związku z tym, sprawa, w której wydano decyzję i postanowienie dotyczące odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, mają dwa odrębne przedmioty, których podstawy prawne wynikają z różnych przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Powyższe oznacza, że zaskarżone postanowienie było zgodne z prawem, a zatem zażalenie podlegało oddaleniu. Stanowiska tego nie podważa podnoszona przez skarżącego w zażaleniu trudna sytuacja materialna i życiowa. Sądy administracyjne nie mają możliwości odstąpienia od stosowania przepisów powszechnie obowiązującego prawa, jak i wiążącego stanowiska zawartego w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, uwzględniając tego rodzaju okoliczności. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.