III OZ 690/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 października 2025 r., sygn. akt III SAB/Gd 270/25 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi D. B. na bezczynność Burmistrza Miasta R. w przedmiocie nieprzekazania skargi do właściwego organu postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 2 października 2025 r., sygn. akt III SAB/Gd 270/25 odrzucił zażalenie D. B. (dalej także jako: skarżąca) na postanowienie Sądu I instancji z dnia 2 września 2025 r., sygn. akt III SAB/Gd 270/25 o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniesionej przez skarżącą od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 lipca 2025 r., sygn. akt III SAB/Gd 270/25 o odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargi skarżącej na bezczynność Burmistrza Miasta R. w przedmiocie nieprzekazania skargi do właściwego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyjaśnił w uzasadnieniu postanowienia, że zgodnie z art. 194 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a przepis art. 175 § 2-3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się tu odpowiednio. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd I instancji wskazał, że z akt sprawy wynika, że doręczając skarżącej odpis postanowienia z dnia 2 września 2025 r. wraz z uzasadnieniem, pouczono ją o trybie, formie i terminie wniesienia zażalenia, w tym o konieczności sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, przez adwokata lub radcę prawnego. Jednak pomimo pouczenia, skarżąca wniosła zażalenie sporządzone i podpisane przez nią osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że powyższe obligowało go do odrzucenia zażalenia jako niedopuszczalnego. Skarżąca wywiodła w terminie do zaskarżenia powyższego postanowienia zażalenie i zarzucając Sądowi I instancji rażące naruszenie przepisów postępowania, które doprowadziło do bezpodstawnego odrzucenia wniesionego przez nią zażalenia, wniosła o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia 2 października 2025 r. i uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz rozpoznanie zażalenia z dnia 26 września 2025 r. Skarżąca wskazała, że pismem z dnia 26 września 2025 r. zaskarżyła postanowienie z dnia 25 lipca 2025 r. o odrzuceniu skargi, a Sąd I instancji bezpodstawnie potraktował wniesiony przez nią środek odwoławczy jako skargę kasacyjną, gdy tymczasem w ocenie skarżącej wniosła ona zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione. Treść art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej jako: p.p.s.a. nie pozostawia wątpliwości, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej może być sporządzone zasadniczo wyłącznie przez adwokata lub radcę prawnego. Natomiast ze stanu faktycznego niniejszej sprawy wynika, że skarżąca zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządziła osobiście, co skutkowało prawidłowym rozstrzygnięciem Sądu I instancji o jego odrzuceniu. Nie zasługuje przy tym na uwzględnienie podnoszony przez skarżącą argument jakoby wniosła zażalenie od postanowienia odrzucającego jej skargę, a Sąd I instancji bezpodstawnie zakwalifikował wywiedziony przez nią środek odwoławczy jako skargę kasacyjną. Z art. 173 § 1 p.p.s.a. wynika bowiem, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd I instancji odrzucił skargę skarżącej na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a zatem od postanowienia z dnia 25 lipca 2025 r. przysługiwała skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Z tego względu zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 października 2025 r. należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.