III OZ 768/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. i K. S. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 października 2022 r., sygn. akt II SA/Gd 486/22 o pozostawieniu pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi K. S. i M. B. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 27 maja 2022 r. nr GD.RPU.533.9.2020.PG w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zarządzeniem z dnia 12 października 2022 r., sygn. akt II SA/Gd 486/22 pozostawił bez rozpoznania pismo K. S. z dnia 10 sierpnia 2022 r. W uzasadnieniu zarządzenia Sąd I instancji wskazał, że K. S. i M. B. wnieśli za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej ePUAP skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 27 maja 2022 r. nr GD.RPU.533.9.2020.PG. W piśmie z 10 sierpnia 2022 r., wniesionym za pośrednictwem skrzynki podawczej ePUAP, zatytułowanym - Informacja dotycząca akt sprawy II SA/Gd 486/22, skarżąca podała adres swojej skrzynki ePUAP i uzupełniła skargę. Następnie zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 1 września 2022 r. wezwano skarżącą do uiszczenia, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, opłaty kancelaryjnej za wydruk pisma z 10 sierpnia 2022 r. wraz załącznikami w celu doręczenia go w formie papierowej uczestnikowi postępowania. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została przesłana na wskazany przez skarżącą adres elektroniczny, jednakże, pomimo dwukrotnego zawiadomienia o jej przekazaniu (w dniu 2 września 2022 r. i w dniu 10 września 2022 r.), nie została przez skarżącą odebrana. Dlatego też, stosownie do treści art. 74a § 8 ppsa doręczenie jej uznano za dokonane z dniem 17 września 2022 r. Tym samym, jak podał Sąd I instancji, wskazany w wezwaniu termin do uiszczenia opłaty kancelaryjnej przez skarżącą upłynął w dniu 24 września 2022 r. Z akt sprawy wynika jednakże, że w terminie tym skarżąca nie uiściła wymaganej opłaty kancelaryjnej. Dopiero w dniu 30 września 2022 r. skarżąca uiściła opłatę kancelaryjną w wysokości 3 zł, jednakże w świetle art. 85 ppsa czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 49 § 1 i § 2 ppsa Sąd I instancji pozostawił pismo skarżącej z 10 sierpnia 2022 r. bez rozpoznania. Nie zgadzając się z powyższym zarządzeniem o pozostawieniu pisma bez rozpoznania skarżący uczynili je przedmiotem zażalenia, w którym wnieśli o uchylenie przedmiotowego zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z kolei w myśl art. 47 § 3 tej ustawy, w przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się. W celu doręczania dokumentów stronom, które nie stosują środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci uwierzytelnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2023 r. poz. 57), tj. rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 180). Natomiast zgodnie z art. 235a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opłatę kancelaryjną pobiera się za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Konsekwencje nieuiszczenia tej opłaty określa art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w świetle którego sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednocześnie zgodnie z art. 49 § 1 tej ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W niniejszej sprawie skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk pisma z 10 sierpnia 2022 r. wraz z 3 załącznikami. Stwierdzić należy, że w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej wskazano wprost, że chodzi o opłatę kancelaryjną za wydruk powyższego pisma w celu doręczenia go w formie papierowej uczestnikowi postępowania. Treść powyższego wezwania była zatem jednoznaczna. Skoro wymagana opłata kancelaryjna od powyższego pisma nie została uiszczona w zakreślonym, siedmiodniowym terminie, to Sąd I instancji był zobligowany pozostawić bez rozpoznania pismo z 10 sierpnia 2022 r., co też uczynił. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.