III RN 114/98

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi "Drukarni B." Spółki Akcyjnej w B. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł (...) w przedmiocie wymiaru należności celnych na skutek rewizji nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 17 grudnia 1997 r. I SA/Gd 1715/96 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę NSA OZ w Gdańsku do ponownego rozpoznania. Spółka Akcyjna "Drukarnie B." sprowadziła ze Szwecji w okresie od dnia 14 października 1993 r. do dnia 22 lutego 1994 r. towary w postaci elementów linii drukarskiej twierdząc, że stanowią one przedmiot aportu wspólnika zagranicznego wymienionego w uchwale o podwyższeniu kapitału akcyjnego. Spółka wezwana przez organ celny do nadesłania aktualnego wypisu z rejestru handlowego dotyczącego podwyższenia kapitału Spółki przez wniesienie wkładu niepieniężnego poinformowała, że nie posiada takiego wypisu, bowiem w sądzie rejestrowym toczy się w tej sprawie postępowanie wszczęte na wniosek strony z dnia 12 kwietnia 1995 r. W związku z tym, że Spółka nie dokonała zgłoszenia towaru do odprawy celnej Dyrektor Urzędu Celnego w T. wymierzył "Drukarniom B." S.A. należności celne i należności podatkowe oraz opłatę manipulacyjną od sprowadzonego towaru. Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzja z dnia 20 sierpnia 1996 r. uchylił zaskarżona odwołaniem Spółki powyższą decyzję w części dotyczącej wymiaru opłaty manipulacyjnej dodatkowej i w tym zakresie umorzył postępowanie przed organem pierwszej instancji i utrzymał w mocy tę decyzję w części wymiaru opłaty manipulacyjnej dodatkowej w kwocie 480 zł oraz w pozostałym zakresie. W ocenie Prezesa Głównego Urzędu Ceł zwolnieniu od cła na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 39 Prawa celnego podlegają towary, które spełniają następujące przesłanki: a/ zostały wniesione do kapitału akcyjnego spółki jako przedmiot wkładu niepieniężnego wspólnika zagranicznego, b/ maja charakter środków trwałych, c/ zostały określone w statucie spółki albo w notarialnie zaprotokołowanej uchwale zgromadzenia akcjonariuszy o podwyższeniu kapitału akcyjnego spółki oraz we wpisie do rejestru handlowego jako wkład niepieniężny podmiotu zagranicznego. Warunkiem dopuszczenia towaru jako zwolnionego od cła jest zatem przedstawienie przez podmiot dokumentów potwierdzających fakt wniesienia aportu przez podmiot zagraniczny, tj. uchwały zgromadzenia akcjonariuszy o podwyższeniu kapitału akcyjnego spółki poprzez wniesienie wkładu niepieniężnego przez podmiot zagraniczny i wpis do rejestru handlowego; dokumenty te powinny zawierać oznaczenie przedmiotu wkładu niepieniężnego. Tymczasem wpis uchwały nadzwyczajnego zgromadzenia akcjonariuszy z dnia 29 września 1993 r. o podwyższeniu kapitału akcyjnego Spółki do rejestru handlowego został dokonany postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia 12 września 1995 r., a zatem nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 14 ust. 1 pkt 39 Prawa celnego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 grudnia 1997 r. I SA/Gd 1715/96 oddalił skargę "Drukami B." Spółki Akcyjnej na powyższą decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł. W ocenie Sądu warunkiem dopuszczenia towaru jako wolnego od cła przywozowego jest przedstawienie w dniu odprawy celnej dokumentów potwierdzających fakt wniesienia aportu przez podmiot zagraniczny. Takimi niezbędnymi dokumentami są: uchwała zgromadzenia akcjonariuszy zawierająca postanowienie o podwyższeniu kapitału akcyjnego Spółki przez wniesienie wkładu niepieniężnego przez podmiot zagraniczny oraz wpis do rejestru handlowego. Z obu tych dokumentów musi wynikać oznaczenie przedmiotu wkładu niepieniężnego. Skarżąca spełniła tylko jedne warunek, a mianowicie przedłożyła uchwałę nadzwyczajnego zgromadzenia akcjonariuszy z dnia 29 września 1993 r. o podwyższeniu kapitału akcyjnego Spółki przez wniesienie wkładu niepieniężnego przez akcjonariusza zagranicznego. W ocenie Sądu trudności związane z zarejestrowaniem powyższej uchwały nie mogą sanować braków formalnych wniosku strony o zastosowanie zwolnienia od cła, o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 39 Prawa celnego. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego zaskarżył powyższy wyrok rewizją nadzwyczajna, w której zarzucił rażące naruszenie prawa przez obrazę następujących przepisów: 1/ art. 14 ust. 1 pkt 39 Prawa celnego przez błędną jego wykładnię, a w szczególności ustalenie, że jednym z warunków zwolnienia od cła na podstawie tego przepisu było okazanie w dniu odprawy celnej przez podmiot dokonujący obrotu towarowego z zagranicą postanowienia sądu prowadzącego rejestr handlowy potwierdzającego fakt wniesienia aportu przez wspólnika zagranicznego, 2/ art. 97 par. 1 pkt 4 oraz art. 100 par. 2 Kodeksu postępowania administracyjnego wobec "faktycznego przyjęcia", że organ celny może, nie oczekując na postanowienie sądu prowadzącego rejestr handlowy potwierdzające fakt wniesienia w określonej formie aportu przez wspólnika zagranicznego samodzielnie ocenić, czy przedmiot obrotu towarowego z zagranicą stanowi wkład niepieniężny, o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 39 Prawa celnego, bądź składnik takiego aportu, 3/ art. 7 i art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego w wyniku przejścia do porządku dziennego nad oczywistą rozbieżnością stanowisk organów celnych, jaka wystąpiła na tle tego samego stanu faktycznego", bowiem część elementów tej samej linii drukarskiej została zwolniona od cła jako stanowiąca część składowa aportu wspólnika zagranicznego. Wskazując na powyższe podstawy wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania albo o uchylenie tego wyroku i uchylenie decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł i poprzedzającej ją decyzję Urzędu Celnego w T. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona. Trafny jest zarzut rażącego naruszenia przepisu art. 14 ust. 1 pkt 39 Prawa celnego, który stanowił, że przywóz towarów z zagranicy w ramach ustanowionych norm jest wolny od cła i od wymaganego zgodnie z art. 7 pozwolenia, jeżeli przedmiotem przywozu są środki trwałe stanowiące przedmiot wkładu niepieniężnego podmiotu zagranicznego z zastrzeżeniem nieodstępowania przez okres 3 lat, licząc od dnia odprawy celnej. Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że z powyższego przepisu wynika obowiązek podmiotu dokonującego obrotu z zagranicą przedłożenia w dniu odprawy celnej "wpisu do rejestru handlowego" dokonał bowiem nieprawidłowej wykładni tego przepisu. Należy podzielić pogląd prawny wyrażony w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 1998 r. III ZP 49/97 /OSNAPU 1998 nr 16 poz. 473/, w której stwierdzono, że: "Dla uznania w postępowaniu celnym towarów przywiezionych z zagranicy przez podmiot zagraniczny i będących środkami trwałymi za stanowiące przedmiot wkładu niepieniężnego przeznaczonego na podwyższenie kapitału akcyjnego nie jest konieczne zarejestrowanie zmiany statutu spółki akcyjnej /art. 14 ust. 1 pkt 39 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne - t.j. Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312/." W konsekwencji powyższego nie można więc było uznać, jak uczynił to Naczelny Sąd Administracyjny, za dokument warunkujący zwolnienie od cła, na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 39 uchylonego już Prawa celnego, wypisu z rejestru handlowego. Dla uzyskania zwolnienia od cła rzeczy stanowiących przedmiot aportu jest natomiast niezbędne przedłożenie w postępowaniu celnym odpisu uchwały podjętej przez zgromadzenie wspólników spółki akcyjnej i sporządzonej w formie aktu notarialnego, a określającej przedmiot aportu. Nie jest trafny zarzut rewizji nadzwyczajnej rażącego naruszenia art. 97 par. 1 pkt 4 oraz art. 100 par. 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przede wszystkim należy podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjny w zaskarżonym wyroku stwierdził, iż "dopuszczalne jest zakreślenie stronie terminu dla uzupełnienia materiału dowodowego, jednakże materiał ten może mieć znaczenie dla zwolnienia od cła tylko wtedy. kiedy odnosi się do stanu istniejącego w dacie przedstawienia towaru odprawy''. Z powyższego stwierdzenia nie wynika jednak, że Sąd uznał za dopuszczalne zawieszenie postępowania celnego na podstawie art. 97 par. 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego uznał, zaś, że zarejestrowanie przez sąd w rejestrze handlowym zmiany wysokości kapitału akcyjnego, postanowionej wcześniejszą uchwała zgromadzenia akcjonariuszy sporządzoną w formie aktu notarialnego, za zagadnienie wstępne w rozumieniu tego przepisu. Powyższy pogląd Sądu jest wszakże nieprawidłowy w tym zakresie. w jakim rozpatrzenie i rozstrzygnięcie przez organ celny sprawy uzyskania zwolnienia celnego na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 39 Prawa celnego byłoby uwarunkowane określeniem stronie terminu do przedłożenia wypisu z rejestru handlowego. Jak bowiem podkreślił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wymienionej uchwały o wystąpieniu drugiej spośród kumulatywnych przesłanek wymienionych w art. 14 ust. 1 pkt 39 Prawa celnego /uznanie środka trwałego za stanowiący przedmiot aportu/ nie decydowało zarejestrowanie przez sąd w rejestrze handlowym zmiany wysokości kapitału akcyjnego, postanowionej wcześniej uchwałą zgromadzenia akcjonariuszy sporządzoną w formie aktu notarialnego, a zatem żądanie przedstawienia takiego dokumentu jest pozbawione podstawy prawnej. Nie ulega także wątpliwości, że wynik postępowania rejestrowego, wszczętego przed sądem rejestrowym wskutek zgłoszenia przez zarząd podwyższenia wysokości kapitału akcyjnego celem wpisania do rejestru takiej zmiany jednego z elementów treści statutu, nie byłby rozstrzygnięciem przez sąd rejestrowy zagadnienia wstępnego, warunkującego rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w postępowaniu celnym przy zastosowaniu art. 14 ust. 1 pkt 39 Prawa celnego. Brak przeto tego elementu zależności przesądzał o braku obowiązku organu celnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa. Sąd Najwyższy nie uznał za trafny zarzutu rażącego naruszenia art. 7 i art. 8 Kpa, bowiem zarzut ten jest w istocie gołosłowny, skoro powołuje się na bliżej nieokreślone decyzje Urzędu Celnego w P., w których, według twierdzenia wnoszącego rewizje nadzwyczajną część elementów tej samej linii drukarskiej została zwolniona od cła jako stanowiącą część składową aportu wspólnika zagranicznego. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.