III RN 136/98

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy z odwołania Aleksandry K. - Zakładu Produkcyjno-Handlowego "V.-C." w W. od decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia 7 listopada 1996 r. (...) w przedmiocie ustalenia, że między zarejestrowanym na rzecz PRUM H. Sp. z o.o. z W. znakiem towarowym "FIX" (...), a znakiem MIĘTA C. FIX nie zachodzi podobieństwo, na skutek rewizji nadzwyczajnej Prezesa Urzędu Patentowego RP (...) od decyzji Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym RP z dnia 12 marca 1998 r. (...) - oddalił rewizję nadzwyczajną. Aleksandra K. ZPH - "V.-C." w W. wystąpiła z wnioskiem o ustalenie przez Urząd Patentowy RP w W., że pomiędzy zarejestrowanym na rzecz Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego H. Sp. z o.o. w W. znakiem towarowym słowno-graficznym "fix" wpisanym do rejestru znaków wspólnych pod numerem (...), a znakiem "Mięta C. Fix" nie zachodzi podobieństwo grożące naruszeniem prawa z rejestracji na podstawie art. 23 w związku z art. 9 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 oraz art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych /Dz.U. nr 5 poz. 17 ze zm./. W uzasadnieniu tego wniosku wskazano przy tym, że znak towarowy wspólny "fix" (...) został zarejestrowany dla oznaczania produktów farmaceutycznych, solnych, ogrodniczych, leśnych i herbaty w klasach 5,30 i 31, natomiast znak "Mięta C. Fix" stosowany jest przez wnioskodawcę dla oznaczania herbat ziołowych porcjowanych, w torebkach do zaparzania. Ponadto wnioskodawca zgłosił wątpliwość co do zdolności rejestracyjnej znaku "fix", twierdząc że oznaczenie to pełni funkcję informacyjną i wskazuje na postać towaru. Urząd Patentowy RP decyzją z dnia 7 listopada 1996 r. (...) oddalił powyższy wniosek, podnosząc w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia, że używany przez wnioskodawcę znak słowno-graficzny "Mięta C. Fix" jest znakiem, w którym słowa "C. Fix" stanowią element dominujący, a to z uwagi na wielkość liter, a słowo "Mięta" wskazuje na smak i rodzaj towaru w opakowaniu, czyli na herbatę miętową. Przy czym zwraca uwagę to, że słowo "fix" w obu porównywanych znakach, tzn. zarówno w znaku słowno-graficznym "C. Fix", jak i w używanym przez PPUH "H." Sp. z o.o. fantazyjnym znaku towarowym "fix", zapisane zostało niemal identyczną czcionką, co stwarza niebezpieczeństwo wywołania u odbiorców mylnego przekonania, że znak "C. Fix" stanowi odmianę znaku "fix" - przy czym przekonanie to może zostać pogłębione przez fakt, że oba znaki przeznaczone zostały do oznaczania herbat. W wyniku odwołania wnioskodawcy od powyższej decyzji, Komisja Odwoławcza przy Urzędzie Patentowym RP decyzją z dnia 12 marca 1998 r. (...) uchyliła zaskarżoną decyzję i ustaliła, że między zarejestrowanym na rzecz PPUH "H." Sp. z o.o. znakiem towarowym słowno-graficznym "fix" (...) a znakiem "Mięta C. Fix" nie zachodzi podobieństwo grożące naruszeniem prawa z rejestracji znaku "fix". W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Kolegium Odwoławcze przy Urzędzie Patentowym RP podniosło w szczególności, że używany przez wnioskodawcę znak słowno-graficzny w postaci "Mięta C. Fix" stanowi całość, która przesądza o jego istocie, czego nie można pominąć przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy. Dlatego Komisja Odwoławcza przy Urzędzie Patentom RP stanęła na stanowisku, że jeden człon tego znaku, a mianowicie słowo "fix", nie może być traktowany jako element główny i zarazem rozstrzygający o istocie tego znaku. Tym bardziej, że samo słowo "fix" wskazuje na pewną właściwość produktu, pełni rolę ogólnoinformacyjną /także w Polsce kojarzy się ono z czymś utrwalonym, np. porcjowanym lub paczkowanym oraz przeznaczonym do szybkiego użycia/, a zatem na skutek powszechnego używania w świecie utraciło już samoistną zdolność rejestrową i nie można tego wyrazu monopolizować dla jednej firmy. Dlatego należy przyjąć, że użycie tego słowa nie stwarza niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów /art. 9 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych - Dz.U. nr 5 poz. 17/. Prezes Urzędu Patentowego RP pismem z dnia 11 września 1998 r. (...) wniósł rewizję nadzwyczajną od powyższej decyzji Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym RP z dnia 12 marca 1998 r. (...) zarzucając, że rażąco narusza ono prawo przez błędną wykładnię art. 7 oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o znakach towarowych, a w konsekwencji na podstawie art. 52 ustawy o znakach towarowych w związku z art. 393 KPC, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Komisję Odwoławczą przy Urzędzie Patentowym RP. W uzasadnieniu rewizji nadzwyczajnej podniesiono, że błędny jest pogląd prawny wyrażony w zaskarżonej decyzji Komisji Odwoławczej, wedle którego: "znak towarowy złożony z kilku członów powinien być oceniany jako całość, a podobieństwo czy nawet identyczność jednego z członów do znaku wcześniej zarejestrowanego nie powinna przesądzać o braku jego zdolności rejestracyjnej", bowiem oznaczałoby to, że dopuszczalne jest "uzupełnianie" dodatkowymi elementami zarejestrowanego już cudzego znaku towarowego przez osoby trzecie i to bez zgody uprawnionego do znaku. Tymczasem postępowanie takie jest niezgodne z art. 6, art. 7, art. 13 i art. 19 ustawy o znakach towarowych. Ponadto w rewizji nadzwyczajnej podniesiono, że nie jest również trafny pogląd Komisji Odwoławczej w kwestii zdolności odróżniającej wyrazu "FIX", bowiem: "Znak "FIX" jest od lat związany z działalnością przedsiębiorstw H. i utrwalony w pojęciu odbiorców towarów jako produkt pochodzący od H. W piśmie procesowym PPUiH "H." zarzucono także, że zaskarżone rozstrzygnięcie Komisji Odwoławczej "podważa pozycję sądów w systemie ochrony prawa", bowiem akceptuje sytuację, w której: "Pomimo oddalenia wniosku o uznanie prawa z rejestracji znaku towarowego "Fix" za wygasłe, wnioskodawca, jak wynika z przedmiotowej decyzji, może uzyskać taki sam rezultat w postępowaniu przewidzianym w art. 23 ustawy o znakach towarowych. Obydwa postępowania, zgodnie ze stanowiskiem Komisji Odwoławczej, mogą być nadal prowadzone pomimo wcześniejszej zawisłości sprawy przed sądem". Natomiast wnioskodawca w postępowaniu przed Komisją Odwoławczą przy Urzędzie Patentowym RP wnosił o stwierdzenie, że decyzja Komisji Odwoławczej nie narusza art. 7 i art. 9 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o znakach towarowych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w zasadzie jedynie w granicach podstaw prawnych powołanych w rewizji nadzwyczajnej /art. 393[11] Kpc w związku z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw - Dz.U. nr 43 poz. 189 ze zm./. W rozpoznawanej sprawie rewizja nadzwyczajna zarzuciła zaskarżonej decyzji z dnia 12 marca 1998 r. Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym RP rażące naruszenie prawa w wyniku błędnej wykładni art. 7 oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych /Dz.U. nr 5 poz. 17 ze zm./. Stosownie do dyspozycji art. 7 ust. 1 ustawy o znakach towarowych: "Jako znak towarowy może być zarejestrowany tylko znak, który ma dostateczne znamiona odróżniające w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego". Natomiast niedopuszczalna jest rejestracja znaku towarowego tego samego rodzaju, jeżeli jest on podobny w takim stopniu do znaku już zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa lub powszechnie znanego w Polsce jako znaku dla towarów pochodzących z innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów /art. 9 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o znakach towarowych/. W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że przedmiotem ochrony prawnej jest zarejestrowany na rzecz PPUiH "H." znak towarowy wspólny "fix", objęty świadectwem ochronnym (...), w którym na ciemnym tle wpisano białymi literami o charakterystycznej czcionce słowo "fix". Natomiast używany przez Aleksandrę K. jako właściciela Zakładu Produkcyjno-Handlowego "V.-C." w W. znak słowno-graficzny "Mięta C. Fix" jest znakiem, w którym na zielonym tle czerwonymi literami wpisano słowo "Mięta", a białymi słowa "C. Fix". W tej sytuacji Komisja Odwoławcza trafnie przyjęła w zaskarżonej decyzji, że używany przez wnioskodawcę znak słowno-graficzny w postaci "Mięta C. Fix", który stanowi integralną całość, różni się od objętego Świadectwem Ochronnym (...) wydanym na rzecz PPUiH "H." znaku towarowego "fix". Na tej podstawie Komisja Odwoławcza ustaliła również, że występujące w używanym przez wnioskodawcę znaku słowno-graficznym "Mięta C. Fix" słowo "fix" stanowi wyłącznie jeden z członów tego znaku i jako taki nie może być oceniany odrębnie jako jego element główny, który przesądza o istocie całego znaku. Zważywszy przy tym, że zwrot słowny "fix" pełni w obrocie handlowym funkcję ogólnoinformacyjną w odniesieniu do właściwości towaru /od łac. fixus - stały, niezmienny, określony; a w języku niem. fix, fr. fixe oraz ang. fix oznacza także: przygotowany/, należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym RP, w myśl którego użycie przez wnioskodawcę słowa "fix" w stanowiącym całość znaku słowno-graficznym "Mięta C. Fix" nie stwarza niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów jest trafne i nie narusza ani art. 7 ani też art. 9 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o znakach towarowych. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 393[12] Kpc w związku z art. 52 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych /Dz.U. nr 5 poz. 17 ze zm./ oraz art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 43 poz. 189 ze zm./ orzekł jak w sentencji.