III RN 142/01

Sąd Najwyższy w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "M." S.A w K. na decyzję Izby Skarbowej w K. w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, po rozpoznaniu na rozprawie rewizji nadzwyczajnej Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z dnia 15 grudnia 2000 r. I SA/Kr 962/99, I SA/Kr 963/99, I SA/Kr 964/99. I SA/Kr 965/99 - oddala rewizję nadzwyczajną. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł rewizję nadzwyczajną od czterech wyroków tego Sądu - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie /wymienionych w sentencji/ w sprawach ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "M." S.A. w K. dotyczących uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji podatkowej. Wyrokom tym zarzucił rażące nanoszenie art. 151 i art. 153 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ oraz art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym wnosząc o ich uchylenie i przekazanie spraw do ponownego rozpoznania. Zdaniem Prezesa NSA w zaskarżonych wyrokach błędnie zaakceptowano pogląd Izby Skarbowej w K., że odwołanie od decyzji organu podatkowego zostało złożone po terminie. Sąd przyjął, iż doręczenie decyzji organu pierwszej instancji nastąpiło w trybie przewidzianym w art. 153 Ordynacji podatkowej, czyli wskutek odmowy przyjęcia przesyłki przez adresata. W rewizji nadzwyczajnej jest to zakwestionowane dlatego, iż nie zostało ustalone, czy przyjęcia przesyłki odmówiła osoba uprawniona do ich przyjmowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Rewizja nadzwyczajna nie jest uzasadniona. Jak wynika z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego (...) /Dz.U. nr 43. poz. 189 ze zm./ są one rozpoznawane przy odpowiednim stosowaniu przez Sąd Najwyższy przepisów o postępowaniu kasacyjnym. W tym postępowaniu Sąd Najwyższy jest związany granicami kasacji i jej podstawami oraz ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia /art. 393[11] Kpc/. Według ustaleń faktycznych wynikających z zaskarżonych wyroków Przedsiębiorstwo odmówiło dnia 23 grudnia 1998 r. przyjęcia przesyłki zawierającej decyzje organu podatkowego pierwszej instancji. Przepisy art. 153 Ordynacji podatkowej stanowią, że w razie odmowy przyjęcia pisma wysłanego pocztą uznaje się, że zostało ono doręczone w dniu odmowy przyjęcia przez adresata. W rewizji nadzwyczajnej nie został postawiony zarzut naruszenia prawa procesowego, które mogło doprowadzić do błędnego ustalenia stanu faktycznego. W tak ustalonym stanie faktycznym decyzja organu pierwszej instancji została doręczona dnia 23 grudnia 1998 r., a zatem zaskarżenie jej przez Przedsiębiorstwo dnia 10 lutego 1999 r. nastąpiło po terminie przewidzianym w art. 223 Ordynacji podatkowej. Z tych względów na podstawie art. 393[12] Kpc w związku z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu cywilnego (...) /Dz.U. nr 43. poz. 189 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.