III SA 1281/86

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny1987-04-07

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pobyt w zakładzie karnym uniemożliwia wydanie decyzji o wymeldowaniu z miejsca stałego pobytu w oparciu o art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, jeśli utrata uprawnień do przebywania w lokalu nastąpiła przed osadzeniem w zakładzie karnym?
Ratio decidendi
Pobyt w zakładzie karnym uniemożliwia wydanie decyzji o wymeldowaniu z miejsca stałego pobytu na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych tylko wtedy, gdy opuszczenie lokalu pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z przebywaniem w zakładzie karnym. Jeśli utrata uprawnień do przebywania w lokalu nastąpiła przed osadzeniem w zakładzie karnym, sam pobyt w więzieniu nie stanowi przeszkody do wymeldowania.
Stan faktyczny
Orzeczenie dotyczy sytuacji, w której osoba przebywająca w zakładzie karnym miała utracić uprawnienia do przebywania w lokalu. Sąd rozpatruje, czy sam fakt pobytu w zakładzie karnym uniemożliwia wydanie decyzji o wymeldowaniu z miejsca stałego pobytu na podstawie przepisów ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych.
Rozstrzygnięcie
Utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia organu administracji (domniemane, na podstawie braku informacji o uchyleniu lub zmianie).

Pełny tekst orzeczenia

W razie utraty uprawnień do przebywania w lokalu pobyt w zakładzie karnym uniemożliwia wydanie decyzji o wymeldowaniu z miejsca stałego pobytu, w oparciu o przepis art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174/, tylko wtedy, gdy opuszczenie lokalu pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z przebywaniem w zakładzie karnym.

Powołane przepisy

art. 15 ust. 2 ustawy

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło