III SA 1599/92

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny1992-10-15

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy grunty i budynki związane z gospodarką leśną, w tym miejsca składowania drewna, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, czy też są wyłączone z tego opodatkowania na mocy przepisów o podatku leśnym?
Ratio decidendi
Grunty opodatkowane podatkiem leśnym, zgodnie z szeroką definicją lasu zawartą w ustawie o lasach, obejmują nie tylko obszary pokryte roślinnością leśną, ale także grunty związane z gospodarką leśną, zajęte pod budynki i budowle wykorzystywane dla potrzeb tej gospodarki oraz miejsca składowania drewna. W związku z tym, jeśli grunty i budynki spełniają kryteria opodatkowania podatkiem leśnym, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Organy administracji miały obowiązek wyjaśnić, czy skarżący wykorzystuje część swojej nieruchomości dla potrzeb gospodarki leśnej, a zaniechanie tego obowiązku mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Burmistrz Miasta Ł. wymierzył Kazimierzowi P. podatek od nieruchomości za 1992 r., zaliczając do podstawy opodatkowania budynek mieszkalny, pozostałe budynki i grunt. Kazimierz P. odwołał się, twierdząc, że jego grunt i budynki gospodarcze nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, ponieważ są związane z działalnością leśną. Kolegium Odwoławcze zmieniło decyzję, ustalając niższy podatek i uznając, że las powinien stanowić odrębny przedmiot opodatkowania, a pozostały grunt i budynki nie są związane z działalnością leśną. Kazimierz P. wniósł skargę do NSA, zarzucając niewłaściwą interpretację przepisów.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Kolegium Odwoławczego i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z powodu istotnych uchybień proceduralnych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.

Pełny tekst orzeczenia

1. Nie podlegają podatkowi od nieruchomości grunty opodatkowane podatkiem leśnym. 2. Grunty /las/ opodatkowany podatkiem leśnym obejmuje nie tylko las, ale także grunty związane z gospodarką leśną, zajęte pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej budynki i budowle oraz miejsca składowania drewna. Burmistrz Miasta Ł. decyzją z dnia 13 lutego 1992 r. wymierzył Kazimierzowi P. podatek od nieruchomości za 1992 r. w kwocie 310.000 zł. Jak wynika z decyzji do podstawy opodatkowania zaliczono budynek mieszkalny o pow. 17 m2, pozostałe budynki o pow. 100 m2 i grunt o pow. 5.100 m2. W odwołaniu od tej decyzji Kazimierz P. zarzucił, że posiadany przez niego grunt i budynki gospodarcze nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, gdyż nie prowadzi żadnej innej działalności gospodarczej niż działalność leśna, a jedynym źródłem utrzymania jest emerytura. Na poparcie swoich twierdzeń odwołujący powołał się na art. 3 ust. 1 pkt 3 i 4 ust. 3 oraz art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31/, w brzmieniu nadanym przez nowelę zawartą w art. 72 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach /Dz.U. nr 101 poz. 444/. W aktach sprawy znajduje się pismo Burmistrza z dnia 16 marca 1992 r. adresowane do Kolegium Odwoławczego przy Sejmiku Samorządowym Województwa S. z którego wynika, że Kazimierz P. posiada nieruchomość składającą się z gruntu o pow. 2.300 m2 i lasu o pow. 2.800 m2. Działki te są położone w różnych miejscach. Na gruncie o pow. 2.300 m2 znajdują się budynki gospodarcze. Grunt ten, jak i znajdujące się na nim budynki powinny zdaniem Burmistrza podlegać podatkowi od nieruchomości. Do pisma tego została załączona opinia radcy prawnego, z której wynika, że skoro budynki są usytuowane na nieruchomości podlegającej podatkowi od nieruchomości, to nie mogą być uznane na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych za budynki związane z prowadzoną działalnością leśną /art. 3 ust. 3 ustawy/. Kolegium Odwoławcze przy Sejmiku Samorządowym Województwa S. decyzją z dnia 7 maja 1992 r. zmieniło zaskarżoną decyzję w ten sposób, że wymiar podatku od nieruchomości ustaliło na kwotę 226.000 zł. W uzasadnieniu podano, że posiadany przez odwołującego las o pow. 2.800 m2 powinien stanowić odrębny przedmiot opodatkowania, jeżeli spełnia wymogi przewidziane w ustawie; wymiar tego podatku pozostawiono do właściwości rzeczowej organu podatkowego I instancji. Jeżeli chodzi o pozostały grunt i budynki, to podano, że nieruchomości tej nie można w świetle art. 3 ust. 1 pkt 3-4 oraz art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych uznać za związaną z prowadzoną działalnością leśną, o której mowa w art. 3 ust. 3 powołanej ustawy. Skargę na tę decyzję wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Kazimierz P. zarzucając niewłaściwą interpretację przepisów o podatkach i opłatach lokalnych, a w szczególności art. 3 ust. 1 i 3 oraz art. 7 ust. 1 pkt 7. W uzasadnieniu skarżący podał, iż nie istnieje takie prawo, które zabraniałoby jemu wykorzystywać odrębną działkę i budynki gospodarcze na niej stojące na cele związane z prowadzoną działalnością leśną np. na przechowywanie w posiadanych budynkach gospodarczych pozyskanego w lesie drewna. Kolegium Odwoławcze przy Sejmiku Samorządowym Województwa S. W odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, gdyż nie można za gospodarkę leśną uznać faktu rąbania drewna na opał i przechowywanie na innej działce położonej 1,5 km od działki leśnej, za związanie tej innej działki z działką leśną i jej gospodarką. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają m.in. grunty nie objęte przepisami o podatku rolnym lub leśnym /pkt 3/. Opodatkowaniu podatkiem leśnym podlegają wszystkie lasy z wyjątkami określonymi w art. 60 i 62 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach /Dz.U. nr 101 poz. 444/, przy czym lasem w rozumieniu ustawy o lasach /art. 3/ jest nie tylko grunt o zwartej powierzchni, co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną /uprawami leśnymi/ - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony, przeznaczony do produkcji leśnej lub stanowiący rezerwat przyrody albo wchodzący w skład parku narodowego lub wpisany do rejestru zabytków, ale także grunt związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywanie dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne. Należy nadmienić jeszcze, że zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o lasach przez gospodarkę leśną rozumie się działalność w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymania i powiększenia zasobów i upraw leśnych, gospodarowania zwierzyną, pozyskiwania - z wyjątkiem skupu - drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów w stanie nie przerobionym. Przepis o podobnym brzmieniu zawarty jest także w art. 3 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Z powołanych przepisów wynika więc swego rodzaju prymat opodatkowania podatkiem leśnym przed opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości /art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych/, zaś grunt /las/ opodatkowany podatkiem leśnym jest rozumiany dość szeroko bo obejmuje nie tylko sam las, ale także grunty związane z gospodarką leśną, zajęte pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej budynki i budowle oraz miejsca składowania drewna /art. 3 pkt 2 ustawy o lasach/. Po to więc aby ustalić w niniejszej sprawie przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości należało uprzednio ustalić przedmiot opodatkowania podatkiem leśnym, a nie odwrotnie jak zdaje się to sugerować zawarta w aktach sprawy opinia radcy prawnego. W każdym razie z ustawy o lasach nie wynika, że budynki i budowle, a także miejsca składowania drewna wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej muszą znajdować się na gruntach pokrytych roślinnością leśną lub przejściowo jej pozbawionych. Mogą więc znajdować się na gruntach nie będących lasami. Z kolei zaś zgodnie z powołanymi art. 6 ustawy o lasach i art. 3 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych gospodarką leśną /działalnością leśną/ jest m.in. pozyskiwanie drewna i to niezależnie od późniejszego sposobu wykorzystywania tego drewna. W tym kontekście należało uznać, że w rozpoznawanej sprawie z uchybieniem art. 7, art. 77 par. 1, art. 80 i art. 107 par. 3 Kpa nie wyjaśniono podnoszonych przez skarżącego zarzutów, że działka o pow. 2.300 m2 czy też jej część jest wykorzystywana dla potrzeb gospodarki leśnej. W ocenie Sądu uchybienia powyższe mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Powołane przepisy

art. 3 ust. 1 pkt 3art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawyart. 72 ustawyart. 3 ust. 3 ustawyart. 3 ust. 3art. 3 ust. 1art. 7 ust. 1 pkt 7art. 3 ust. 1 ustawyart. 60art. 3art. 6 pkt 1 ustawyart. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło