III SA 1622/97

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny1998-03-20

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Rada Miejska może przeznaczyć środki z budżetu gminy na cele niebędące jej zadaniami własnymi, finansując je z rezerwy ogólnej?
Ratio decidendi
Rada Miejska nie może przeznaczyć środków z budżetu gminy na cele niebędące jej zadaniami własnymi, nawet jeśli są to dotacje dla jednostek spoza systemu samorządu terytorialnego. Finansowanie takich celów z rezerwy ogólnej stanowi istotne naruszenie prawa, co uzasadnia stwierdzenie nieważności odpowiednich części uchwały przez Regionalną Izbę Obrachunkową.
Stan faktyczny
Regionalna Izba Obrachunkowa stwierdziła nieważność części uchwały Rady Miejskiej w Ł. dotyczącej zwiększenia wydatków budżetowych o 4 600 zł i zmniejszenia rezerwy ogólnej. Rada Miejska zaskarżyła tę decyzję, zarzucając naruszenie ustawy o samorządzie terytorialnym, twierdząc, że przyznane dotacje na cele kulturalne i edukacyjne mieszczą się w jej kompetencjach. Regionalna Izba Obrachunkowa podtrzymała swoje stanowisko, wskazując na przeznaczenie środków dla jednostek spoza systemu samorządu terytorialnego i na cele niebędące zadaniami własnymi gminy.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę Rady Miejskiej w Ł. na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ skargę Rady Miejskiej w Ł. na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w (...) z dnia 21 maja 1997 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w Ł. w części dotyczącej zwiększenia wydatków budżetowych. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w (...) uchwałą z dnia 21 maja 1997 r., wydaną na podstawie art. 11 ust. 1 pkt 1 oraz art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych /Dz.U. nr 85 poz. 428 ze zm./, stwierdziło nieważność uchwały nr XXVIII/181/97 Rady Miejskiej w Ł. z dnia 25 kwietnia 1997 r. w sprawie zmian w budżecie miasta na 1997 r. w części dotyczącej zwiększenia planu wydatków budżetowych o łączną kwotę 4 600 zł, wymienioną w załączniku nr 3 do tej uchwały i obejmującą następujące kwoty: 1000 zł /dział 79, rozdz. 8011, par. 48/, 3 000 zł /dział 83, rozdz. 8495, par. 48/ i 600 zł /dział 85, rozdz. 8531, par. 48/, oraz zmniejszenia rezerwy ogólnej na nieprzewidziane wydatki o 4600 zł /dział 97, rozdz. 9718, par. 81/. W uzasadnieniu uchwały Kolegium Izby podano, że w wyniku doręczenia w dniu 28 kwietnia 1997 r. zakwestionowanej uchwały Regionalnej Izbie Obrachunkowej w (...) Kolegium tej Izby wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności tej uchwały. Stwierdzono mianowicie, że zwiększenie wymienionych wyżej wydatków budżetowych o łączną kwotę 4 600 zł z jednoczesnym zmniejszeniem o tę kwotę rezerwy na nieprzewidziane wydatki narusza prawo. Wydatki te bowiem nie są związane z zadaniami własnymi samorządu bądź też zostały przyznane jednostkom "obcym", które nie są finansowane z budżetu miasta. Ponieważ Rada Miejska w Ł. w swej uchwale z dnia 19 maja 1997 r. w sprawie częściowej reasumpcji uchwały z dnia 25 kwietnia 1997 r. nie wyprowadziła stosownych zmian w powyższym zakresie, należało stwierdzić nieważność zakwestionowanej uchwały w opisanej wyżej części. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Rada Miejska w Ł. zarzuciła organowi naruszenie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./. Zdaniem skarżącej Rady, przyznanie uchwałą z dnia 25 kwietnia 1997 r. sumy 1 000 zł Zespołowi Szkół Rolniczych w Ł. na pokrycie kosztów nadania tej szkole imienia i sztandaru, 3 000 zł na dofinansowanie studia nagrań Redakcji Katolickiej Radia (...) - Redakcji Regionalnej w Ł. oraz 600 zł na sfinansowanie przez Terenową Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w Ł. konkursu z zakresu ochrony zdrowia pn. "Festiwal piosenki o zdrowiu" nie narusza art. 7 ust. 1 powołanej ustawy z 1990 r. Przyznanie powyższych dotacji leżało w zakresie kompetencji Rady, gdyż zadania własne gmin zostały wymienione tylko przykładowo, a to oznacza, że Rada może finansować także inne zadania, jeżeli "taka jest jej wola". W odpowiedzi na skargę Regionalna Izba Obrachunkowa nie znalazła podstaw do zmiany zaskarżonej uchwały. Przeznaczenie wymienionych wyżej dotacji dla jednostek obcych, spoza systemu samorządu terytorialnego i na cele nie mieszczące się w zadaniach własnych gminy, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z 1990 r., jest istotnym naruszeniem prawa. Jednostki, którym udzielono dotacji, nie są finansowane z budżetu miasta. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 51 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./ gmina prowadzi samodzielnie gospodarkę finansową na podstawie budżetu gminy. Jednakże zasada samodzielnego prowadzenia gospodarki finansowej przez gminy nie oznacza dowolności w pobieraniu dochodów i dysponowaniu nimi. Przeciwnie, w ramach gospodarki finansowej organom gminy wolno tylko to, na co zezwalają im ustawy. Jeżeli więc budżet gminy jest rocznym planem finansowym /art. 51 ust. 2 ustawy o samorządzie terytorialnym/, obejmującym - stosownie do art. 1 i 7 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe /Dz.U. 1993 nr 72 poz. 344 ze zm./ - dochody i wydatki organów gminy związane z realizacją jej własnych zadań publicznych, to oczywiste jest, że ze środków budżetowych nie można finansować innych zadań realizowanych przez jednostki spoza systemu samorządu terytorialnego, jak to nastąpiło w rozpoznawanej sprawie /okoliczności niesporne/. Jeśli więc wymieniona wyżej uchwała Rady Miejskiej w Ł. z dnia 25 kwietnia 1997 r. finansowała, wbrew treści art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy z 1990 r., cele nie będące jej zadaniami własnymi i przeznaczyła na te cele środki z rezerwy ogólnej, co z kolei narusza art. 4 ust. 1 prawa budżetowego, to Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w (...) miało obowiązek - uznawszy powyższe naruszenie prawa za istotne - stwierdzić nieważność odpowiednich części tej uchwały. W tym stanie faktycznym i prawnym rozpoznawanej sprawy skargę należało oddalić na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło