III SA 1733/93

Istotą zabezpieczenia, o którym mowa w art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /t.j. Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ jest ochrona majątku podatnika, mająca na celu zapewnienie wykonania zobowiązania podatkowego w przyszłości. Sam fakt, iż wspomniany przepis pozwala dokonać zabezpieczenia przed wydaniem decyzji ustalającej wysokość zobowiązania świadczy o tym, że ustawodawca dostrzegł potrzebę szybkiego działania organu podatkowego. Właśnie z uwagi na czynnik czasu, w postępowaniu zabezpieczającym nie prowadzi się ustaleń charakterystycznych dla postępowania wymiarowego. Nie bada się w szczególności zarzutów zmierzających do wykazania, że w sprawie zachodzi wyjątek od zasady powszechności opodatkowania. Tego typu zarzuty podlegają rozważeniu dopiero w postępowaniu wymiarowym.