III SA 3470/00

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Spółki z o.o. "I." z siedzibą w L. na decyzję Izby Skarbowej w W. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych - uchyla zaskarżoną decyzję; (...). Naczelny Sąd Administracyjny zważył: Skarga jest uzasadniona. Stosownie do art. 72 par. 2 Ordynacji podatkowej, w przypadku gdy organ podatkowy uchyli decyzję określającą wysokość zaległości podatkowej, a następnie w terminie przewidzianym w art. 76 par. 1 pkt 3, zostanie wydana decyzja w tej samej sprawie, nadpłatę stanowi różnica pomiędzy podatkiem wpłaconym a podatkiem wynikającym z tej decyzji. W rozpoznawanej sprawie wysokość nadpłaty stanowi kwota 8.769 zł /9.230 zł kwota zadeklarowana w zeznaniu CIT-8 - 461 zł stanowiące zobowiązanie podatkowe określone przez organ podatkowy/. Nadpłata powstaje z dniem złożenia przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych zobowiązanego do wpłacania zaliczek na podatek - zeznania wstępnego /art. 74 par. 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej/ i w myśl art. 76 par. 1 pkt 1 lit. "c" Ordynacji podatkowej - podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego lub określającej zaległość podatkową. W niniejszej sprawie powyższy termin biegnie od 20 marca 2000 r. /tj. od dnia wydania decyzji kasacyjnej przez Izbę Skarbową/. Odnośnie oprocentowania nadpłaty należy podnieść, iż nadpłatą jest należność główna nie zaś odsetki i w związku z tym tylko nadpłacony podatek podlega oprocentowaniu od dnia powstania nadpłaty art. 77 par. 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej/. Natomiast odsetki podlegają zwrotowi wraz z należnością główną jednak bez oprocentowania. W związku z tym, że w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy do powyższych kwestii w ogóle się nie odniósł, a ponadto naruszył przepisy art. 74 par. 2 pkt 2, art. 76 par. 1 pkt 1 lit. "c" oraz art. 77 par. 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, decyzja podlega uchyleniu. Ponadto należy wyjaśnić, iż wbrew twierdzeniu Izby Skarbowej inspektor kontroli skarbowej, w sytuacji gdy wydaje decyzję w przedmiocie wymiaru podatku jest organem podatkowym, co wynika wprost z art. 24 ust. 2 pkt 1 i art. 31 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej.