III SA 767/86

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność skargi Leokadii J. na decyzję Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 kwietnia 1986 r. w przedmiocie wymiaru podatku rolnego od dochodu z działu specjalnego produkcji rolnej za 1985 r. i na podstawie art. 207 par. 2 pkt 1 Kpa uchylił zaskarżoną decyzję, a także - zgodnie z art. 208 Kpa zasądził od Izby Skarbowej w Warszawie kwotę złotych sześćset tytułem zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącej. Leokadia J. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzję Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 kwietnia 1986 nr IS/PL-LW/1/Ro-8/86 utrzymującą w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w W. z dnia 15 marca 1986 r., ustalającą podatek rolny od dochodu za 1985 r. z działu specjalnego produkcji rolnej. Podstawę opodatkowania stanowił dochód uzyskany z produkcji sadowniczej jabłek na powierzchni 0,70 ha, zadeklarowanej w zeznaniu podatkowym. Produkcja z tej powierzchni została objęta dwiema umowami kontraktacyjnymi, z których jedna - zawarta z Mazowieckimi Zakładami Przemysłu Owocowo-Warzywnego w T. na 12 ton jabłek - została wykonana w 100 procent, natomiast druga umowa - zawarta ze Spółdzielnią Ogrodniczo-Pszczelarską w P. na 100q - wykonana została w 78 procent. Zdaniem organów, z powodu niepełnego wykonania kontraktacji nie przysługuje podatniczce obniżenie norm szacunkowych z tytułu kontraktacji, przewidziane w par. 9 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 1984 r. w sprawie podatku rolnego /Dz.U. nr 58 poz. 294/. Skarżąca uznaje zaskarżoną decyzję za niezgodną z prawem i zarzuca, że decyzja ta oparta jest "na dowolnym tłumaczeniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 1984 r. w sprawie podatku rolnego /Dz.U. nr 58 poz. 294/". W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie i podtrzymano stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Fakty opisane w zaskarżonej decyzji nie są przez stronę kwestionowane i znajdują całkowite potwierdzenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Wynika z niego, że ogólny zbiór jabłek w 1985 r. w ilości 220 q podatniczka zakontraktowała dwiema umowami: jedną z Mazowieckimi Zakładami Przemysłu Owocowo-Warzywnego w T. - na dostawę 120 q jabłek - umowa ta została wykonana w całości /zaświadczenie z dnia 17 marca/ i drugą ze Spółdzielnią Ogrodniczo-Pszczelarską w P. na dostawę 100 q jabłek - ta umowa została wykonana w 78 procent /zaświadczenie z dnia 17 marca 1986 r./. W przedstawionym stanie faktycznym podatniczka nabyła uprawnienia do obniżenia norm szacunkowych dochodu z działów specjalnych, o którym mowa w par. 9 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 1984 r. w sprawie podatku rolnego /Dz.U. nr 58 poz. 294/. Przepis ten ustanawia obniżenie norm szacunkowych dochodu o 20 procent już wtedy, gdy wykonana została umowa kontraktacji obejmująca co najmniej 50 procent produkcji /od 50 procent do 80 procent produkcji/. Natomiast obniżenie tych norm o 30 procent następuje wtedy, gdy wykonana została umowa kontraktacji obejmująca powyżej 80 procent produkcji. W stanie faktycznym niniejszej sprawy jest bezsporne, że umowa kontraktacji zawarta z Mazowieckimi Zakładami Przemysłu Owocowo-Warzywnego w T. obejmowała 55 procent produkcji /120 q: 220 q/ i ta umowa została w całości wykonana. Spełnione więc zostały minimalne wymagania przewidziane w wymienionym wyżej przepisie i należało stwierdzić, że skarżąca nabyła uprawnienie do obniżenia o 20 procent norm szacunkowych dochodu uzyskanego w 1985 r. z omawianej sadowniczej produkcji jabłek. Natomiast z powodu niepełnego wykonania drugiej umowy kontraktacji /która łącznie z pierwszą obejmowała 100 procent produkcji/ brak było podstaw do dalszego obniżenia norm szacunkowych, to jest do 30 procent. Nie można uznać za trafny poglądu wyrażonego w zaskarżonej decyzji, jakoby obie umowy kontraktacji należało traktować nierozłącznie i oceniać spełnienie warunków cytowanego wyżej przepisu tylko w odniesieniu do obu umów jako całości. Przeczy temu już choćby treść omawianego przepisu, który dopuszcza możliwość skorzystania z obniżenia norm szacunkowych o 20 procent już wówczas, gdy tylko 50 procent produkcji objęte zostanie umową kontraktacyjną, a umowa ta zostanie wykonana. Nie może więc być w gorszej sytuacji ten podatnik, który /spełniając te minimalne warunki/ podejmie ryzyko zawarcia innej jeszcze umowy kontraktacji, obejmującej dalszą część produkcji. To ryzyko może i powinno być oceniane pod kątem ewentualnego spełnienia warunków do uzyskania 30 procent obniżki norm szacunkowych. Zamieszczenie w ostatnim zdaniu omawianego przepisu słowa "umowa", a więc zastosowanie gramatycznej formy liczby pojedynczej, nie może oznaczać zwężenia zastosowania tego przepisu do jednej tylko umowy kontraktacji lub do traktowania wszystkich umów kontraktacji, dotyczących tej samej produkcji, jako jedności. Omawiany przepis bowiem stawia akcent nie na tym, czy kontraktacja danej produkcji objęta jest jedną czy też więcej niż jedną umową, ani też nie na tym, czy umowy te zawarte są przez producenta z tym samym odbiorcą lub z wieloma odbiorcami, lecz wyłącznie na tym czy zakontraktowano 50-80 procent produkcji, czy też powyżej 80 procent produkcji. Tak więc należało stwierdzić, że brak jest jakichkolwiek podstaw do tego, aby przy stosowaniu tego, aby przy stosowaniu tego przepisu wprowadzać inne uwarunkowania poza tymi, które przepis ten ustanawia. Dla obniżenia norm szacunkowych dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej o 20 lub 30 procent nie ma znaczenia, czy produkcja objęta jest jedną umową kontraktacji, czy też wieloma umowami, zawartymi z jednym lub z wieloma odbiorcami. Natomiast ma znaczenie to, czy kontraktacją objęto 50-80 procent lub powyżej 80 procent produkcji i czy nastąpiło wykonanie umowy lub umów kontraktacji. Wobec powyższego należało stwierdzić, że stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji stanowi naruszenie prawa materialnego, przy czym naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Toteż na podstawie art. 207 par. 2 pkt 1 Kpa należało zaskarżoną decyzję uchylić, orzekając o kosztach w myśl art. 208 Kpa.