IV SA 2266/97

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Urszuli H. na decyzję Wojewody O. z dnia 28 października 1997 r. (...) w przedmiocie usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego budynku - oddala skargę. Prezydent Miasta O. decyzją z dnia 26 sierpnia 1997 r., opartą na art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994 r. nakazał Urszuli H., Feliksowi R. oraz Ryszardowi i Marii G. usunięcie zagrożenia poprzez przemurowanie części komina ponad dachem oraz kanałów w ścianie szczytowej południowej budynku przy ul. P. nr 11 B w O. Decyzji tej nadał z mocy art. 108 Kpa rygor natychmiastowej wykonalności. W motywach stwierdził, że oględziny budynku, udokumentowane zdjęciami, wykazały bardzo zły stan techniczny komina ponad dachem oraz kanału w ścianie szczytowej budynku. Obowiązek doprowadzenia do bezpiecznego stanu technicznego należy do współwłaścicieli zagrożonego obiektu. W wyniku uwzględnienia odwołania Marii i Ryszarda G. od tej decyzji Wojewoda O. decyzją z dnia 28 października 1997 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i nakazał współwłaścicielom budynku mieszkalnego przy ul. P. 11 B w O.: Urszuli H. i Feliksowi R. wykonanie w trybie natychmiastowym przemurowania kominów ponad dachem oraz kanałów w ścianie szczytowej południowej w budynku przy ul. P. 11 B w O. W uzasadnieniu tej decyzji zostało podniesione, że Sąd Rejonowy w O. postanowieniem z dnia 21 maja 1996 r. (...) ustalił sposób korzystania z nieruchomości położonej w Olsztynie przy ul. P. 11 B w ten sposób, że Marii i Ryszardowi G. przyznano do wyłącznego korzystania część budynku przeciwległą w stosunku do usytuowania przedmiotowego komina. Wynika z tego, że komin będący przedmiotem postępowania - użytkowany jest wyłącznie przez Urszulę H. i Feliksa R. Zatem nałożony decyzją organu I instancji obowiązek nie dotyczy Marii i Feliksa G. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na tę decyzję Urszula H. zarzuciła, że toczące się od 1985 r. postępowanie o zniesienie współwłasności przedmiotowej nieruchomości nie zostało zakończone i cała ta nieruchomość pozostaje dalej we współwłasności. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Skarżąca nie kwestionuje potrzeby wykonania nakazanych robót remontowych w budynku będącym przedmiotem współwłasności stron a jedynie zasadność wyłączenia z tego budynku Marii i Ryszarda G., będących również współwłaścicielami nieruchomości i budynku objętego nakazanym remontem. Otóż w odniesieniu do tych zarzutów należało w pełni podzielić stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W aktach administracyjnych znajduje się wymienione w zaskarżonej decyzji postanowienie Sądu Rejonowego w O. z dnia 21 maja 1996 r. którym na podstawie art. 206 Kc określony został sposób korzystania z nieruchomości wspólnej, poprzez przyznanie Ryszardowi G. i Marii G. do wyłącznego korzystania część budynku mieszkalnego obejmującego parter i piętro, oznaczoną kolorem żółtym na projekcie sporządzonym przez biegłego inż. M. M. Feliksowi R. została przyznana do wyłącznego korzystania część budynku mieszkalnego obejmującą parter i piętro a oznaczoną kolorem czerwonym na wyżej wymienionym projekcie. Natomiast Urszuli H. została przyznana do wyłącznego korzystania część budynku mieszkalnego obejmującego parter i piętro oznaczona kolorem zielonym na projekcie. W podobny sposób dokonano podziału strychu tego budynku. Skarżąca nie zakwestionowała faktu ustalonego w zaskarżonej decyzji, iż w wyniku tego podziału Maria i Ryszard G. uzyskali do wyłącznego użytkowania część budynku przeciwległą w stosunku do usytuowania przedmiotowego komina. W takiej zaś sytuacji prawidłowe było stanowisko organu odwoławczego o zwolnienie Marii i Ryszarda G. od obowiązku dokonania prac remontowych (...) określonych w decyzji organu I instancji. Należy przy tym zaznaczyć, że przewidziany w art. 206 Kc podział rzeczy wspólnej /quoad usum/ powoduje skutki podobne do zniesienia współwłasności, ograniczone w czasie do formalnego zniesienia współwłasności. Oznacza to m.in. że współwłaściciele, którym w wyniku podziału nieruchomości wspólnej do wyłącznego użytkowania części tej nieruchomości ponoszą samodzielnie koszty i wszelkie obowiązki związane z przypadającą im częścią nieruchomości. Ponieważ tym zasadom czyni zadość zaskarżona decyzja dlatego należało z mocy art. 27 ust. 1 ustawy o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzec jak w sentencji.