IV SA 275/00

Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Marioli P. na decyzje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 grudnia 1999 r. (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o nadaniu uprawnień budowlanych - uchyla zaskarżoną decyzję; (...) Zaskarżoną decyzją orzeczono o stwierdzeniu nieważności decyzji organu wojewódzkiego orzekającej o nadaniu uprawnień skarżącej uprawnień budowlanych w zakresie projektowania w ograniczonym zakresie w specjalności architektonicznej. Organ wydający zaskarżoną decyzje swoje rozstrzygnięcie oparł na tym, iż "obowiązujące przepisy w ogóle nie przewidują wydawania uprawnień w specjalności architektonicznej w ograniczonym zakresie" osobom legitymującym się średnim wykształceniem. W skardze na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca podniosła, iż przepis art. 14 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. przewiduje, iż jednym z podstawowych warunków wydania uprawnień budowlanych w specjalności projektowanie w ograniczonym zakresie jest posiadanie, co najmniej średniego wykształcenia odpowiedniego dla danej specjalności oraz odbycie praktyki zawodowej. Wydane później rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. nie uwzględnią postanowień ustawy Prawo budowlane wynikających z art. 14 ust. 3 pkt 2. W ocenie skarżącej powinno się jej sprawę interpretować zgodnie z ustawą a nie z rozporządzeniem. W odpowiedzi na skargę wnosi się o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Słusznie w skardze podnosi się, iż ustawa Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ przewiduje uzyskanie uprawnień budowlanych do projektowania w ograniczonym zakresie przez osoby legitymujące się średnim wykształceniem "odpowiednim dla danej specjalności lub pokrewnym, wyższego wykształcenia". Taki zapis ustawy gwarantuje osobie posiadającej wymagane średnie wykształcenie prawo uzyskania uprawnień budowlanych. Jest jednocześnie niesporne w sprawie, iż skarżąca uzyskała tytuł technika architekta w wyniku ukończenia szkoły pomaturalnej, posiada więc średnie wykształcenie techniczne w zakresie architektury. Jednocześnie rozporządzenie wykonawcze do ustawy Prawo budowlane, wydane przez Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, z dnia 30 grudnia 1994 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie /Dz.U. 1995 nr 8 poz. 38/ nie przewiduje wykształcenia odpowiedniego lub pokrewnego uprawniającego do uzyskania przez osoby posiadające wykształcenie średnie uprawnień do projektowania w ograniczonym zakresie. Organ wojewódzki uznając, iż skarżąca posiada odpowiednie wykształcenie średnie nadał jej określone w art. 14 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy uprawnienia. Wadliwa w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego regulacja zawarta w cyt. rozporządzeniu wykonawczym /faktycznie stanowiąca zaprzeczenie normy ustawowej a nie jej wykonanie/ nie może prowadzić do stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Wojewody o nadaniu uprawnień budowlanych. Ostateczna decyzja administracyjna jest bowiem objęta ochroną przewidzianą w art. 16 Kpa statuującym zasadę trwałości decyzji. Podlega ona wzruszeniu jedynie w razie zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności oraz w trybie przewidzianym w przepisach prawa. Niejasność lub wadliwość unormowań prawnych nie może natomiast być wykorzystywana dla stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 oraz art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.