OZ 1609/04

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Henryka T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 sierpnia 2004 r., 3/II SA/Ka 1933/02 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 lipca 2004 r., 3/II SA/Ka 1933/02 o oddaleniu skargi Henryka T. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 15 lipca 2002 r., (...) w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i umorzyć postępowanie w tej sprawie. Wyrokiem z dnia 26 lipca 2004 r., 3/II SA/Ka 1933/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Henryka T. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 15 lipca 2002 r., (...) w przedmiocie choroby zawodowej. W tym samym dniu skarżący Henryk T. złożył wniosek o przesłanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W dniu 28 lipca 2004 r. Henryk T. wniósł pismo zatytułowane "skarga rewizyjna", uzupełnione pismem z dnia 31 lipca 2004 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 lipca 2004 r. Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2004 r., 3/II SA/Ka 1933/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił "skargę kasacyjną" Henryka T., traktując powyższe pisma jako wniesienie skargi kasacyjnej. Jako powód odrzucenia skargi kasacyjnej podano w uzasadnieniu postanowienia to, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. W dniu 13 września 2004 r. doręczono skarżącemu odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 lipca 2004 r. z uzasadnieniem oraz odpis postanowienia z dnia 9 sierpnia 2004 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 17 września 2004 r. pełnomocnik skarżącego, adwokat Jan P. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o odrzuceniu skargi kasacyjnej oraz drugim pismem z dnia 17 września 2004 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia 26 lipca 2004 r. oddalającego skargę Henryka T. W zażaleniu podniesiono, że "niezachowanie przymusu adwokackiego stanowi brak formalny, który możliwy jest do usunięcia poprzez powtórne wniesienie skargi w przewidzianym 30-dniowym terminie", od doręczenia w dniu 13 września 2004 r. odpisu wyroku z uzasadnieniem. W związku z powyższym pełnomocnik skarżącego, wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie sprawie dalszego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy. Nie można się zgodzić ze stanowiskiem sądu pierwszej instancji, który zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę kasacyjną. Żeby odrzucić skargę kasacyjną to po pierwsze musi wpłynąć taka skarga a po drugie, muszą zaistnieć warunki ustawowe do wniesienia takiej skargi. W rozpoznawanej sprawie żaden z powyższych warunków nie miał miejsca. Pismo Henryka T. z dnia 28 lipca 2004 r. było nazwane "skargą rewizyjną", a nie skargą kasacyjną a poza tym, zostało wniesione do sądu przed datą doręczenia mu odpisu wyroku z uzasadnieniem, o co wystąpił. Wyrokiem z dnia 26 lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Henryka T. i tego samego dnia skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, zgodnie z art. 141 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, powołanej dalej jako Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odpis wyroku z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony w dniu 13 września 2004 r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej, zgodnie z brzmieniem art. 177 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rozpoczyna swój bieg następnego dnia, po dniu doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W tym przypadku, pierwszym dniem, kiedy mogła być wniesiona skarga kasacyjna, był dzień 14 września 2004 r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej, ustalony powyższym przepisem, należy rozumieć, jako określenie przez ustawodawcę terminu początkowego i końcowego do wniesienia skargi kasacyjnej. Przy czym, naruszenie terminu początkowego /wniesienie skargi kasacyjnej przed terminem/, nie może dla strony rodzić takich samych /negatywnych/ konsekwencji, jak wniesienie skargi kasacyjnej po terminie /art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Ustawodawca celowo termin do wniesienia skargi kasacyjnej uzależnił od daty doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, a nie od dnia ogłoszenia wyroku, ponieważ skarga kasacyjna jest to środek prawny, poddany szczególnym rygorom /art. 174, art. 176 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, do sporządzenia którego niezbędne jest pisemne uzasadnienie orzeczenia. Nie każde więc pismo strony, które wpłynie do sądu po wydaniu wyroku, należy traktować jako skargę kasacyjną, a w szczególności jeżeli wpłynie przed sporządzeniem i doręczeniem stronie pisemnego uzasadnienia wyroku. Nie jest skargą kasacyjną, w rozumieniu art. 173 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismo strony kwestionujące zapadły wyrok, jeżeli zostało wniesione przed datą doręczenia stronie odpisu wyroku z uzasadnieniem, o sporządzenie którego strona złożyła wniosek, zgodnie z przepisem art. 141 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W takim przypadku nie stosuje się przepisu art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 189 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.