OZ 485/04

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Jerzego R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 maja 2004 r. II SA/Sz 9/04 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Jerzego R. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 września 2003 r. (...) w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 maja 2004 r., II SA/Sz 9/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 września 2003 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podniósł, iż wydanie zaskarżonej decyzji nie stwarza niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na powyższe postanowienie złożył zażalenie Jerzy R., wnosząc o jego zmianę w ten sposób, że Sąd wstrzyma wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadnia swoje stanowisko groźbą podjęcia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego czynności zmierzających do rozbiórki budynku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna we wniosku wskazać okoliczności uprawdopodobniające niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co w niniejszej sprawie nie zostało uczynione. Nadto należy zauważyć, że decyzja objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania, została wydana na podstawie art. 138 par. 2 Kpa. Rozstrzygnięcie kasatoryjne ze swej istoty nie wywołuje takich skutków prawnych, o których mowa w przywołanym wyżej art. 61 par. 3 cyt. ustawy, uzasadniających zastosowanie instytucji wstrzymania jego wykonania. Skutki prawne, o których mowa w powyższym przepisie, wystąpić mogą, co do zasady, dopiero wskutek wydania decyzji załatwiającej sprawę administracyjną co do jej istoty. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.