OZ 887/04

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia skarżącego Grzegorza F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 maja 2004 r. III SA/Kr 38/04 o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 marca 2004 r. III SA/Kr 38/04 w sprawie ze skargi Grzegorza F. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w K. z dnia 19 listopada 2003 r. (...) w przedmiocie związku schorzenia ze służbą wojskową postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 18 maja 2004 r. w sprawie III SA/Kr 38/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sprostował oczywistą pomyłkę pisarską w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 marca 2004 r. /III SA/Kr 38/04/ w ten sposób, że w miejsce nazwy Sądu "Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie" wpisał "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podniósł w uzasadnieniu, iż w związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ do rozpoznania skargi właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny. Na skutek oczywistej omyłki w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lutego 2004 r. wpisane zostało niewłaściwe oznaczenie Sądu wydającego orzeczenie. Zażaleniem z dnia 6 lipca 2004 pełnomocnik skarżącego Grzegorza F. zaskarżył powyższe postanowienie w całości i wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, iż w sprawie nie występuje oczywista omyłka pisarska, a błąd polega na tym, że orzeczenie zostało wydane przez organ władzy sądowniczej, który w dniu orzekania de facto i de iure nie istniał. W następstwie tego błędu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2004 r. zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący podnosi ponadto, iż w orzecznictwie i piśmiennictwie powszechnie przyjęta jest teza, że sprostowanie nie może prowadzić do zmiany orzeczenia. Zgodnie z doktryną postępowania cywilnego, która może znaleźć zastosowanie w sprawie, w sytuacji w której orzeczenie wydane jest przez podmiot nieistniejący traktowane jest jako nieistniejące. W ocenie pełnomocnika skarżącego niniejsza wada jest na tyle istotna, iż nie podlega ona procedurze sprostowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione. Kwestia sprostowania orzeczeń Sądu została uregulowana w art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./. Pomimo, że w treści art. 156 mowa jest o wyroku, to na podstawie art. 166 wskazanej ustawy, znajdzie on zastosowanie także do postanowień. Zgodnie z art. 156 par. 1 ustawy Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rozrachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepis ten jest dosłownym odpowiednikiem art. 350 Kodeksu postępowania cywilnego, dlatego poglądy wyrażane w orzecznictwie odnoszące się do postępowania cywilnego są odpowiednio aktualne także w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 15 kwietnia 1982 r. /I PZ 7/82 - OSNCP 1982 nr 10 poz. 155/ wyraził pogląd, iż sprostowaniu mogą podlegać niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione zarówno w komparycji, jak i w merytorycznej części orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie wątpliwość dotyczy oznaczenia sądu wskazanego w komparycji postanowienia. Z dniem 1 stycznia 2004 r. ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego zostały zniesione, a w to miejsce utworzono wojewódzkie sądy administracyjne - art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./. W komparycji postanowienia wskazano pomyłkowo, jako sąd orzekający w sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, zamiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego o dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. Nie można się zgodzić ze stanowiskiem zaprezentowanym w zażaleniu, iż wada orzeczenia jest tak istotna, że nie podlega procedurze sprostowania. Nie ulega w sprawie wątpliwości, iż po dniu 1 stycznia 2004 r. sprawa była rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Sąd ten był właściwy do jej rozpoznania i rozstrzygnięcia zarówno merytorycznego, jak w przedmiocie kwestii proceduralnych. Pełnomocnik skarżącego z faktu nieprawidłowego oznaczenia Sądu w komparycji postanowienia podważa wydanie sprostowanego postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Twierdzenie to jest niesłuszne. Podnieść należy, iż omyłki pisarskie mogą dotyczyć wielu kwestii, w tym także składu Sądu i jego oznaczenia, jednak nie przesądza to o nieistnieniu orzeczenia. Decydujące znaczenie ma nie oznaczenie organu wskazanego w treści postanowienia, lecz to, jaki organ faktycznie orzekał w sprawie. Jeśli niewątpliwym jest, że postanowienie z dnia 22 marca 2004 r. wydane zostało po rozpoznaniu sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, to niewłaściwe oznaczenie w komparycji orzeczenia może zostać sprostowane. Z powyższych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 par. 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie podlegało oddaleniu.