SA/Bk 1139/02

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Aliny S. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 2 sierpnia 2002 r. (...) w przedmiocie zobowiązania do przedłożenia dokumentacji - oddala skargę. Postępowanie administracyjne w sprawie pawilonu usługowo-handlowego, wybudowanego na działce o nr ewid. 94/1 w B., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w A. wszczął z urzędu po stwierdzeniu przez Wojewodę P. decyzją z dnia 7 września 2001 r. (...) nieważności decyzji z dnia 3 marca 2000 r. Starosty A. (...), udzielającej Państwu Annie A. i Szczepanowi Antoniemu K. pozwolenia na użytkowanie ww. obiektu. Wcześniej, wyrokiem z dnia 1 lipca 1999 r. o SA/Bk 1599/98, Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku uchylił decyzję Wojewody S. z dnia 22 września 1998 r. (...) oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w A. z dnia 31 sierpnia 1998 r. (...) o pozwoleniu na budowę pawilonu. W dniu 11 października 1999 r., zgodnie z ww. wyrokiem NSA, Starosta A. wszczął postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę budynku Państwa K., które następnie umorzył decyzją z dnia 26 stycznia 2000 r. (...). W dniu 3 września 2001 r. Wojewoda P. decyzją (...) odmówił stwierdzenia nieważności /z wniosku Aliny S./ powyższej decyzji organu I instancji - rozstrzygnięcie to zostało utrzymane przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w mocy decyzją z dnia 18 października 2001 r. (...) /obecnie akta sprawy znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w Warszawie w związku z wniesieniem skargi na decyzję GINB/. W dniu 6 marca 2002 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w A. przeprowadził wizję lokalną na działce o nr ewid. 94/1 w B. i stwierdził, że przedmiotowy obiekt o wymiarach 18,60 m x 6,06 m, jednokondygnacyjny z poddaszem użytkowym, konstrukcji murowanej, częściowo podpiwniczony, wybudowany ścianą bez okien i drzwi po granicy z działką Aliny S. - nie narusza obowiązujących przepisów w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Jego usytuowanie 6,00 m od krawędzi jezdni jest zgodne z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Mając na uwadze powyższe ustalenia oraz fakt, że budynek został wybudowany na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, czyli inwestorzy nie dopuścili się samowoli budowlanej w rozumieniu art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w A., decyzją z dnia 6 maja 2002 r. (...), nakazał inwestorom Państwu Annie Apolonii i Szczepanowi Antoniemu K. przedłożenia w PINB inwentaryzacji projektowo-powykonawczej przedmiotowego budynku, inwentaryzacji geodezyjnej działki nr ewid. 94/1 położonej w miejscowości B. gm. A., opinię o stanie technicznym pawilonu, potwierdzającą jego zdatność do użytkowania zgodnie z przeznaczeniem. Z decyzją tą nie zgodziła się Alina S., która wniosła od niej odwołanie zarzucając między innymi niezgodność jej z prawem poprzez przyjęcie, że przedmiotowa budowla została wybudowana w całości w czasie obowiązywania decyzji o pozwoleniu na budowę, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego oraz z przepisami budowlanymi i nie narusza art. 71 - Prawa budowlanego. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia 2 sierpnia 2002 r., (...) - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, uznając, że obiekt został wybudowany w całości w czasie obowiązywania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, w aktach jest wymagana opinia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków oraz potwierdzenie przez geodetę o zgodności usytuowania budynku z wymogami planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wywiodła Alina S., podtrzymując zarzuty zgłoszone w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W toku zebranego materiału dowodowego w sprawie należy uznać, że przedmiotowy budynek usługowo-handlowy został wybudowany na działce nr geod. 94/1 położonej w B. gm. A. przez inwestorów - Państwa Anny i Szczepana K., na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę udzielonego przez Kierownika Urzędu Rejonowego w A. z dnia 31 sierpnia 1998 r. (...). Decyzja ta w okresie późniejszym została jednak wyeliminowana z obrotu prawnego /wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Białymstoku z dnia 1 lipca 1999 r. SA/Bk 1599/98/. W myśl powyższego należy uznać, iż inwestorzy nie dopuścili się samowoli budowlanej w rozumieniu art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./. Niemniej w sytuacji, gdy inwestorzy wykonali roboty budowlane w sposób istotnie odbiegające od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę lub w przepisach - jak ma to miejsce w sprawie niniejszej - zastosowanie art. 51 cytowanej ustawy, a konkretnie w art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 4 ustawy - Prawo budowlane. Dlatego też organy budowlane zasadnie nakazały inwestorom, na podstawie wyżej wymienionych przepisów, przedłożenia inwentaryzacji projektowo-wykonawczej przedmiotowego budynku usługowo-handlowego i inwentaryzację powykonawczą geodezyjną działki oraz opinię o stanie technicznym budowli, potwierdzającą jego przydatność do użytkowania zgodnie z przeznaczeniem. Na podkreślenie zasługuje fakt, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem w części jej sentencji, bowiem uzasadnienie nie znajduje odzwierciedlenia w przepisach prawa. Sąd przypomina, że żądanie przedstawienia inwentaryzacji powykonawczej nie może stanowić oceny merytorycznej stanu sprawy, a jedynie jej ocenę formalną. Dopiero wyżej wymieniona inwentaryzacja będzie podstawą do oceny merytorycznej stanu prawnego niniejszej sprawy. Dlatego też uzasadnienie organów nadzoru budowlanego - dokonujące już tej oceny - jest przedwczesne i wadliwe. Jednak z uwagi na fakt, iż po spełnieniu obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją przez organ na inwestorów - będzie możliwa właściwa ocena merytoryczna sprawy, jak również łącznie z ustosunkowaniem się do zarzutów merytorycznych skarżącej - Sąd uznał, że to naruszenie przepisów postępowania nie miało istotnego wpływu na wynik tejże sprawy na tym etapie. Mając więc całokształt okoliczności na względzie Sąd oddalił skargę na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.