SA/Bk 156/95

uchyla zaskarżoną decyzję w przedmiocie opłaty skarbowej. Izba Skarbowa w B., po rozpoznaniu odwołania S. K. od decyzji Urzędu Skarbowego w M. z dnia 24 maja 1994 r., decyzją z dnia 10 sierpnia 1994 r. (...), utrzymała zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podano, że w roku 1992 obowiązywał przepis art. 3 ust. 1 pkt 5 lit. "a" ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. nr 4 poz. 23 ze zm./, na mocy którego nie podlegały opłacie skarbowej umowy sprzedaży zawierane w wykonywaniu działalności gospodarczej /wytwórczej, budowlanej, handlowej i usługowej/. Przedsiębiorstwo Produkcyjne "T." w T., od którego prowadzący Przedsiębiorstwo Prywatne "D." S. K. kupił konstrukcję stalową hali S-15, złożyło deklarację w sprawie zgłoszenia obowiązku podatkowego w podatku obrotowym na 1992 r. w zakresie szycia odzieży, usług transportowych oraz handlu hurtowego i detalicznego. W tej sytuacji sprzedaż konstrukcji stalowej hali jako własnych środków trwałych i elementów wyposażenia przedsiębiorstwa nie jest związana z podstawowym celem działalności i podlega opłacie skarbowej na podstawie par. 57 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 października 1991 r. w sprawie opłaty skarbowej /Dz.U. nr 90 poz. 405/. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Stanisław K. zarzucił naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 5 a ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji Urzędu Skarbowego w M. W uzasadnieniu podał, że dnia 11 czerwca nabył od Przedsiębiorstwa Produkcyjnego "T." w T. za cenę 190 mln zł halę S-15 konstrukcji stalowej. Sprzedaż tej hali została potwierdzona fakturą z adnotacją, że dokonana jest "na cele inwestycyjne". Przedsiębiorstwo Produkcyjne "T." dokonało tej sprzedaży w ramach prowadzonej działalności handlowej, o czym świadczy wystawiona faktura. W tej sytuacji, w myśl ww. przepisu ustawy o opłacie skarbowej, umowy sprzedaży zawierane w wykonywanej działalności handlowej były zwolnione od opłaty skarbowej. Argumentacja Izby Skarbowej, że sprzedaż nie była dokonana w ramach działalności handlowej Przedsiębiorstwa Produkcyjnego "T." nie jest poparta żadnymi dowodami. Dowodem takim nie jest deklaracja zgłoszenia obowiązku podatkowego w podatku obrotowym za 1992 r. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w B. podtrzymała swoje stanowisko i stwierdziła, że nic nie wskazuje na to, że przedmiotem działalności gospodarczej w roku 1992 Przedsiębiorstwa Produkcyjnego "T." był handel stalowymi konstrukcjami hali S-15, w związku z czym wymiar opłaty skarbowej był zasadny. Wniosła o oddalenie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 3 ust. 1 pkt 5 lit. "a" ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. nr 4 poz. 23/ w brzmieniu obowiązującym w dacie czynności prawnej dokonanej przez skarżącego stanowił, że nie podlegają opłacie skarbowej czynności cywilnoprawne umowy sprzedaży zawierane w wykonywaniu działalności gospodarczej /wytwórczej, budowlanej, handlowej i usługowej/. Organy administracyjne przyjęły, że Przedsiębiorstwo Produkcyjne "T." w T. prowadziło wprawdzie działalność między innymi w zakresie handlu hurtowego i detalicznego, jednak sprzedaż konstrukcji stalowej hali S-15 nie była związana z działalnością przedsiębiorstwa, a była to odsprzedaż własnych środków trwałych i elementów wyposażenia przedsiębiorstwa. Wniosek taki, oparty wyłącznie na złożonej przez podatnika PP "T." deklaracji - zeznaniu rocznym za 1992 r. w świetle twierdzeń skarżącego Stanisława K. i przesłuchania Leopolda S. - syndyka masy upadłości PP "T." jest za daleko idący. Skarżący w toku postępowania podatkowego twierdził, że PP "T." sprowadzało konstrukcje stalowe hal z Czech i sprzedawało je w ramach prowadzonej działalności. Słuchany przez pracowników Urzędu Skarbowego w T. L. S. - syndyk masy upadłości "PP "T." - złożył "wyjaśnienie", że PP "T." w ramach prowadzonej przez siebie działalności prowadziło również działalność handlową" a "konstrukcja stalowa, o której mowa w piśmie Urzędu Skarbowego w M. jest konstrukcji zagranicznej prawdopodobnie czeskiej". Tej treści wyjaśnienie nie poparte żadnymi innymi dowodami świadczy, że przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie narusza art. 7, art. 77 par. 1 Kpa. Organ podatkowy rozpoznając ponownie sprawę ustali, czy sprzedaż konstrukcji stalowej hali Przedsiębiorstwu Prywatnemu "D." nastąpiła w ramach działalności handlowej PP "T.", czy też była to sprzedaż własnych środków trwałych, które znajdowały się w ewidencji środków trwałych PP "T.". Z powyższych powodów uznając, że nastąpiło naruszenie przepisów art. 7 i art. 77 par. 1 Kpa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 207 par. 1 i par. 2 pkt 3 Kpa i w zakresie kosztów postępowania na mocy art. 208 Kpa.