SA/Gd 1949/95

oddala skargę Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" na uchwałę Rady Miejskiej w przedmiocie opłat za przewozy autobusami komunikacji miejskiej. W dniu 27 kwietnia 1995 r. Rada Miejska podjęła uchwałę w sprawie ustalenia cen biletów za przejazdy środkami komunikacji miejskiej w J. Określono cenę biletu jednorazowego na liniach autobusowych dziennych na 0,50 zł i odpowiednio inne ceny biletów jednorazowych i miesięcznych oraz kary za naruszenie przepisów uchwały. W uchwale, obowiązującej od dnia 1 maja 1995 r. powołano jako jej podstawę prawną, przepisy art. 18 ust. 2 pkt 8 i art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95/, art. 18 ust. 3a ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach /Dz.U. nr 27 poz. 195/ oraz rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 12 stycznia 1995 r. w sprawie sposobu ustalania opłat dodatkowych w razie niedopełnienia obowiązku zapłaty należności przewozowych z tytułu przewozu osób, naruszenia przepisów o zabieraniu ze sobą do środka transportowego zwierząt i rzeczy oraz spowodowania zatrzymania lub zmiany trasy środka transportowego bez uzasadnionej przyczyny /Dz.U. nr 5 poz. 28/. Wojewoda w piśmie z dnia 11 maja 1995 r. odmówił wnioskowi Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" o stwierdzenie nieważności powyższej uchwały w drodze nadzoru. Zarząd Regionu "Solidarności" - Podregion J. wniósł w dniu 26 maja 1995 r. na podstawie art. 101 ustawy samorządowej skargę na omawianą uchwałę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych. Sąd uznał skargę za bezzasadną, nie stwierdził bowiem, aby zaskarżona uchwała zapadła z naruszeniem prawa. Powołany w skardze przepis art. 19 ustawy o związkach zawodowych nakłada na organy państwowe i samorządowe obowiązek konsultowania założeń i projektów ustaw oraz aktów wykonawczych w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych. Obowiązek ten polega na umożliwieniu związkowi zawodowemu złożenia opinii w terminie nie krótszym niż 30 dni. Przedstawiona opinia nie wiąże jednak Rady Miejskiej, skoro ustalenie cen biletów należy do jej wyłącznej kompetencji. Stanowisko takie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie SA/Gd 49/95, w której doszło do oddalenia, wyrokiem z dnia 10 sierpnia 1995 r., skargi Gminy Miasta na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, stwierdzające nieważność podobnej uchwały Rady Miejskiej z dnia 16 września 1994 r. W sprawie tej wyłączną przyczyną wydania rozstrzygnięcia nadzorczego, a następnie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalającego skargę było rażące zlekceważenie przez Radę Miejską wymogu udzielenia związkowi zawodowemu właściwego terminu do przedstawienia opinii. W sprawie niniejszej naruszenie art. 19 ustawy o związkach zawodowych nie nastąpiło. Projekt uchwały wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu Związkowi Zawodowemu w dniu 20 marca 1995 r., co jest w sprawie niesporne. Związek w istocie nie przedstawił w terminie 30 dni swej opinii, albowiem ograniczył się do przesłania Zarządowi Miasta pisma z dnia 4 kwietnia 1995 r., w którym jedynie uznał za niezgodne z prawem powołanie się w projekcie uchwały na uchwałę z dnia 16 września 1994 r., której nieważność orzekł Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 25 października 1994 r. /poddanym następnie kontroli ze strony sądu administracyjnego/. W związku z powyższym zarzutem stwierdzić należy, że w zaskarżonej uchwale nie znalazł się już pkt 8 projektu stanowiący, iż traci moc poprzednia uchwała z dnia 16 września 1994 r., co było oczywiste wobec utraty mocy obowiązującej poprzedniej uchwały z dniem wydania rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody. W takim stanie rzeczy trzeba przyjąć, że zastrzeżenia Związku zostały w pełni uwzględnione. Na marginesie jedynie wypada zauważyć, że każda uchwała ustalająca nowe ceny biletów stanowi samodzielny akt, w którym nawiązywanie do poprzednich uchwał nie jest potrzebne. Można w nim jedynie zamieścić postanowienie o utracie mocy poprzedniej uchwały, jeśli w inny sposób już jej ona nie utraciła. W sytuacji, gdy skarżący związek zawodowy w terminie 30 dni od dnia doręczenia mu projektu nie przedstawił innych zastrzeżeń, Rada Miejska nie miała obowiązku przeprowadzać dalszych konsultacji i uzgodnień, o jakich mowa w art. 19 ust. 3 ustawy o związkach zawodowych. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 207 par. 5 w zw. z art. 216a Kpa oraz 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, oddalił skargę.