SA/Gd 3314/95

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w przedmiocie wymiaru cła - skargę oddalił. Adam R., właściciel firmy Import-Export, sprowadził w 1993 r. z Niemiec batony czekoladowe, od których organ celny po przeprowadzeniu rewizji towaru wymierzył cło decyzją zawartą w dokumencie SAD. Jednakże wartość celna towaru zadeklarowana przez Stronę zgodnie z fakturą zakupu wzbudziła wątpliwości, gdyż znacznie odbiegała od wartości innych wyrobów tego typu sprowadzanych w następnych dniach na polski obszar celny. W związku z powyższym kwestionowaną fakturę przesłano do niemieckich władz celnych w celu dokonania jej weryfikacji w ramach pomocy prawnej w sprawach celnych. W wyniku rozpatrzenia odwołania złożonego od ww. decyzji Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podniesiono, iż Dyrektor Urzędu Celnego w G. postąpił zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./, który stanowi, iż za wartość celną towaru nie można przyjąć wartości transakcyjnej, jeśli zakwestionowane zostaną dokumenty zakupu przedłożone przez importera podczas odprawy celnej. Ustalenia niemieckich służb celnych w przedmiotowej sprawie stanowiły wystarczającą przesłankę do zakwestionowania faktury okazanej przez Stronę. W takim przypadku zasadne było ustalenie wartości celnej towaru z wykorzystaniem tzw. zastępczej metody określania wartości celnej. W wyniku tych działań uzyskano informację, iż przekazana faktura jest fałszywa, ponieważ podmiot wskazany w niej jako wystawca dokumentu nie istnieje na niemieckim rynku. Po wznowieniu postępowania i analizie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie Dyrektor Urzędu Celnego w G. uchylił decyzję zawartą w dokumencie SAD i ustalił wartość celną towaru na podstawie wartości transakcyjnej towaru identycznego oraz dokonał ponownego wymiaru cła. Decyzję tę Adam R. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając organom celnym naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 145 par. 1 pkt 5, art. 75 par. 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisów prawa materialnego, tj. art. 26 ust. 1 pkt 5 i art. 27 ust. 1 Prawa celnego. Naczelny Sąd Administracyjny sformułował w uzasadnieniu następujące tezy: - informacja niemieckich organów celnych, iż na terenie Niemiec nie istnieje podmiot gospodarczy, którego faktury skarżący przedłożył przy odprawie celnej, wobec oczywistości faktu sfałszowania dokumentu dawała podstawy organowi celnemu do zasadnego wznowienia postępowania na podstawie o przepisu art. 145 par. 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego; - za uzasadnioną również w okolicznościach sprawy należało uznać nową podwyższoną wartość celną towaru, ustaloną na podstawie metody porównawczej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./; - przyjęty za podstawę ustalenia nowej wartości celnej materiał porównawczy dotyczył transakcji towarów tego samego rodzaju, co towar sprowadzony przez skarżącego, a z uwagi na fakt, iż w tym przypadku dotyczyło to transakcji zbliżonych w czasie, mógł on stanowić obiektywną podstawę do ustalenia właściwej wartości celnej przedmiotowego towaru.