SA/Kr 1694/95

oddala skargę. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej stwierdziło nieważność uchwały Rady Gminy z dnia 14 lipca 1995 r. w sprawie upoważnienia Zarządu Gminy do zaciągnięcia długoterminowego kredytu na budowę kanalizacji i oczyszczalni ścieków na terenie gminy. Powodem stwierdzenia nieważności było stwierdzenie, że uchwała Gminy wydana została z rażącym naruszeniem art. 18 ust. 2 pkt 18 lit. "c" ustawy o samorządzie terytorialnym. Zgodnie z tym przepisem sprawy dotyczące zaciągania długoterminowych kredytów należą do wyłącznej kompetencji rad gmin, które nie mogą tych uprawnień przekazywać zarządom gmin. Rada Gminy nie mogła więc w świetle obowiązujących przepisów upoważnić Zarządu Gminy do zaciągnięcia długoterminowego kredytu /pożyczki/ na budowę kanalizacji i oczyszczalni ścieków na terenie gminy w Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowiska. (...) W uchwale Gminy z dnia 17 sierpnia 1995 r. nie określono wszystkich podstawowych elementów przyszłej umowy kredytowej, zwłaszcza nie oznaczono dokładnie sumy kredytu, jego transz. Nie wskazano też źródła sfinansowania przyszłych zobowiązań wynikających z umowy kredytowej. Dyspozycje wyrażone w przedmiotowej uchwale nie zostały odpowiednio skorelowane z budżetem gminy. Uchwałę podjęto bowiem w oderwaniu od tego budżetu. Z art. 22 ustawy o finansowaniu gmin wynika, że zaciągnięcie kredytu długoterminowego powinno być wcześniej zaplanowane w budżecie lub połączone ze stosowną jego zmianą. Zarząd Gminy mógł prowadzić rokowania w sprawie zaciągnięcia kredytu i opracować jego projekt, jednak decyzja o jego zaciągnięciu należała do Rady Gminy. Uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej Rada Gminy zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie z powodu niezgodności z prawem. Rada Gminy twierdziła, że brak było podstaw do stwierdzenia przez Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej nieważności jej uchwały z dnia 14 lipca 1995 r., gdyż uchwała ta nie naruszała prawa. Zdaniem skargi niezrozumiałe jest stwierdzenie zaskarżonej uchwały, że Rada Gminy przeniosła swą uchwałą na Zarząd Gminy kompetencje do zaciągnięcia kredytu długoterminowego. Rada Gminy podjęła uchwałę wyczerpującą znamiona art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. "c" ustawy samorządowej, a następnie jako organ stanowiący Gminy przekazała ją do wykonania Zarządowi Gminy jako organowi wykonawczemu. (...) Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Z treści uchwały Rady Gminy z dnia 14 lipca 1995 r. w sprawie upoważnienia zarządu Gminy do zaciągnięcia długotrwałego kredytu na budowę kanalizacji i oczyszczalni ścieków na terenie gminy jednoznacznie wynika, że Rada ta powołując się na art. 18 ust. 1 i 2 pkt 9 lit. "d", art. 30 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym upoważniła Zarząd tej Gminy do zaciągnięcia długoterminowego kredytu w Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowiska na budowę oczyszczalni ścieków i kanalizacji na terenie gminy do kwoty 800.000 st. zł. Podjęcie tej treści uchwały nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących w tym zakresie przepisach. Art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. "d" ustawy o samorządzie terytorialnym postanawia, że do wyłącznej właściwości rady gminy należy zaciąganie długoterminowych pożyczek. Uchwałę dotyczącą zaciągnięcia długoterminowej pożyczki może podjąć rada gminy i nie może upoważnić do tego zarządu gminy. Skoro pożyczka, o której mowa w przedmiotowej uchwale Rady Gminy, miała być pożyczką długoterminową, to decyzję o jej zaciągnięciu mogła podjąć wyłącznie Rada Gminy. Nie mogła ona upoważnić do zaciągnięcia tej długoterminowej pożyczki Zarządu Gminy. W zaistniałej sytuacji zasadna jest decyzja Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej stwierdzająca nieważność uchwały Rady Gminy z dnia 14 lipca 1995 r., którą uprawniono Zarząd tej Gminy do zaciągnięcia długoterminowej pożyczki.