SA/Lu 132/95

skargę oddala. Obóz przesiedleńczy w Zamościu nie był hitlerowskim więzieniem, obozem koncentracyjnym ani ośrodkiem zagłady w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. nr 17 poz. 75 ze zm./. Stanowił inne miejsce odosobnienia, w których warunki pobytu nie różniły się od warunków w obozach koncetracyjnych /art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. "b" lecz jedynie w odniesieniu do dzieci w wieku do 14 lat, jak stwierdził organ orzekający. Takie uprawnienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wynika z art. 8 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy po zasięgnięciu opinii Głównej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu - Instytut Pamięci Narodowej /uzupełnienie z dnia 27 kwietnia 1994 r. do wykazu jednolitego obozów z dnia 18 marca 1993 r./.