SA/Po 95/93

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny1993-03-19

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzedaż towarów na chodniku ulicy może być uznana za handel na targowisku w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, uzasadniający pobór opłaty targowej?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że samo dokonywanie sprzedaży na chodniku nie czyni z niego targowiska w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W przypadku prowadzenia działalności handlowej na drodze publicznej bez zezwolenia, właściwe byłoby zastosowanie przepisów ustawy o drogach publicznych dotyczących opłat za zajęcie drogi lub kar pieniężnych, a nie opłaty targowej.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji o poborze opłaty targowej od skarżącego, który prowadził działalność handlową. Sąd pierwszej instancji uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że samo dokonywanie sprzedaży na chodniku nie jest wystarczające do uznania danego miejsca za targowisko. W przypadku ustalenia, że skarżący prowadził działalność handlową na drodze publicznej, należałoby zastosować przepisy ustawy o drogach publicznych.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję.

Pełny tekst orzeczenia

uchyla zaskarżoną decyzję. Określenie targowiska zawarte w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych prowadzić musi do wniosku, że opłatę targową pobiera się nie tylko na targowiskach, których lokalizacja została ustalona przez gminy, lecz w każdym innym miejscu, w którym handel w określonych formach jest prowadzony. Nie można jednak podzielić poglądu, iż targowiskami są także chodniki na ulicach, że fakt dokonywania sprzedaży jest wystarczającą okolicznością, by dane miejsce uznać za targowisko. (...) Rozpoznając ponownie sprawę należy wyjaśnić czy skarżący prowadził działalność handlową na drodze publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych /Dz.U. nr 14 poz. 60/. W przypadku pozytywnego ustalenia należy przyjąć, iż nie byłoby podstaw do pobierania opłaty targowej. W takiej sytuacji skarżącego obowiązywałby obowiązek zapłacenia opłaty za zajęcie drogi względnie kary pieniężnej za zajęcie drogi bez zezwolenia zarządu drogi /art. 40 ust. 4 ustawy o drogach publicznych/.

Powołane przepisy

art. 40 ust. 4 ustawy

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło