SA/Sz 1665/98

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Tadeusza K. na decyzję Wojewody K. z dnia 19 sierpnia 1998 r. (...) w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu do stanu pierwotnego - oddala skargę. Decyzją z dnia 5 kwietnia 1998 r. (...) Kierownik Urzędu Rejonowego w B. nakazał: 1/ Czesławowi S. zamieszkałemu w T. przy ul. P. 20/1 i Marzenie S. zamieszkałej w T. przy ul. S. 14 w T. przywrócić do stanu poprzedniego zmienioną funkcję pomieszczenia pralni w kotłowni centralnego ogrzewania w piwnicy budynku mieszkalnego przy ul. Wolności nr 30/1, 2/ dokonać trwałego odłączenia pieca centralnego ogrzewania od komina. W uzasadnieniu tej decyzji, powołując się na art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ stwierdzono co następuje: Postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek Tadeusza K. zamieszkałego w T. przy ul. W. nr 30/2 wykazało, że w piwnicy budynku mieszkalnego przy ul. W. w T. /według ewidencji gruntu dz. Nr 159 obr. T./ stanowiącego współwłasność sześciu rodzin został usunięty trzon pieca pralniczego, a w jego miejsce wstawiono i podłączono do komina piec centralnego ogrzewania. Czesław S. zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego obowiązany był uzyskać pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania tej części obiektu budowlanego, a ponieważ taka decyzja nie została wydana, należało zobowiązać go do przywrócenia stanu poprzedniego funkcji tego pomieszczenia, a w konsekwencji do wydania decyzji na podstawie art. 48 Prawa budowlanego. Czesław S., jeden z adresatów decyzji w odwołaniu od tego rozstrzygnięcia wniósł o uchylenie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w B. i umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. Zdaniem odwołującego się, zakwestionowane rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, a wyszczególniona w nim podstawa prawna nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu podał, że za zgodą większości współwłaścicieli nieruchomości położonej w T. przy ul. W. 30 wstawił piec c.o. do pralni znajdującej się w piwnicy budynku. Piec, który zajmuje 1,20 m2 nie spowodował zmiany sposobu użytkowania tego pomieszczenia, a poza tym wstawienie pieca polepszyło stan tego lokalu /jest ogrzewany/, który jest w bardzo złym stanie technicznym. Na wstawienie pieca c.o. nie jest poza tym wymagane pozwolenie na budowę. Wojewoda K. decyzją z dnia 19 sierpnia 1998 r. (...) uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Swoje stanowisko organ II instancji uzasadnił następująco: 1 / bezspornym jest, że Czesław S. wstawił piec centralnego ogrzewania - etażowy do pomieszczenia, w którym mieściła się wspólna pralnia, 2/ nie zgłosił do właściwego organu administracji państwowej o zamierzonych robotach budowlanych przez co naruszył art. 29 ust. 2 pkt 1 prawa budowlanego, który określa, że pozwolenie na budowę nie wymagają roboty budowlane niemniej art. 30 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego nakłada obowiązek zgłoszenia właściwemu organowi wykonywanie tych robót. 3/ zastosowanie przez organ I instancji art. 48 prawa budowlanego było błędne ponieważ przepis ten jednoznacznie odnosi się do obiektu budowlanego lub jego części i w związku z tym nie można stosować go do robót budowlanych lub ewentualnego remontu. Według oceny organu odwoławczego należy się zastanowić, czy nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie art. 51 prawa budowlanego. Rozpatrując powyższe należy określić prawa własności /współwłasności/, czy wstawienie etażowego kotła c.o. zmienia funkcje pomieszczenia pralni na kotłownię czy ustawienie tego kotła pogorszy warunki zdrowotno-sanitarne. Decyzję organu odwoławczego zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Tadeusz K. zarzucając, że rozstrzygnięcie sankcjonuje bezprawie, samowolę budowlaną i nie bierze pod uwagę uzasadniony interesów osób trzecich. W skardze zawarto żądanie przywrócenia stanu prawnego lub zmiany usytuowania kotłowni w sposób nie utrudniający przebywanie skarżącemu we własnym mieszkaniu. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd właściwy jest do badania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Uprawnienia Sądu nie obejmują natomiast możliwości zmiany rozstrzygnięcia i orzekania o meritum sprawy zamiast właściwego organu. Przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie jest decyzja kasacyjna organu odwoławczego wydana na podstawie art. 138 par. 2 Kpa. Zgodnie z tym przepisem organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Analizując materiał dowodowy na podstawie którego zapadło rozstrzygnięcie organu I instancji, należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, że nie zostały wyjaśnione istotne elementy stanu faktycznego sprawy. Z zakwestionowanej decyzji nie wynika w żaden sposób czy zmiana przeznaczenia części wspólnej piwnicy /pralni/ w budynku mieszkalnym przy ul. W. 30 w T. uzyskała akceptację pozostałych współwłaścicieli. W aktach administracyjnych znajduje się pismo Wójta Gminy T. z dnia 16 lipca 1998 r. adresowane do Czesława S. (...) który wstawił piec centralnego ogrzewania do wspólnego pomieszczenia, że pomieszczenie to stanowi współwłasność: - Marzeny i Czesława S. do 321/1000 części - Tadeusza K. do 265/1000 części - Gertrudy i Eugeniusza K. do 355/1000 części, - Henryka L. do 59/1000 części oraz, że należący do niego piec centralnego ogrzewania podłączony jest do innego komina niż piece T.K. Do zarządu wspólną nieruchomością w małych wspólnotach mieszkaniowych, w braku odmiennych postanowień umowy, mają odpowiednie zastosowanie przepisy kodeksu cywilnego o współwłasności /art. 193 i następne, a zwłaszcza 199-209/ i kodeksu postępowania cywilnego /art. 611-616/ - zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. - o własności lokali /Dz.U. nr 85 poz. 388 ze zm./. Zmiana przeznaczenia części nieruchomości wspólnej lub - niewątpliwie czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu nieruchomością /art. 22 ust. 3 pkt 4 ustawy/. Organ II instancji trafnie również zwrócił uwagę, że zastosowany w decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w B. przepis art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ dotyczy samowolnej budowy obiektu lub jego części. W przedmiotowej sprawie, wstawienie etażowego pieca centralnego ogrzewania do pomieszczenia, które nie było wcześniej użytkowane jako kotłownia nie mieści się w dyspozycji tego przepisu i należy rozpatrzyć to na podstawie art. 51 prawa budowlanego. Z redakcji tego przepisu wynika bowiem, że chodzi o prowadzenie robót budowlanych innych niż te, o których stanowi art. 48. Definicja robót budowlanych /art. 3 pkt 7/ obejmuje prace polegające na montażu, remoncie lub rozbiórce, a także modernizacji każdego obiektu budowlanego. Taka sytuacja zachodzi niewątpliwie w rozpoznawanej sprawie. Dlatego mając wszystko powyższe na względzie, Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo i wobec tego w myśl art. 27 ust. 1 cyt. ustawy o NSA orzekł jak w sentencji.