SA/Wr 361/83

1. Korzystanie przez organy administracyjne z daleko idącej swobody w ocenie "szczególnych względów społecznych lub gospodarczych", uzasadniających dokonywanie zmian w stanie zajmowania lokali użytkowych, oznaczałoby możliwość arbitralnej ingerencji - zamiast stosowania mechanizmów ekonomicznych - tych organów w dysponowaniu jednym z czynników produkcji zreformowanego przedsiębiorstwa państwowego. 2. Skoro niedopuszczalna jest rozszerzająca interpretacja przepisu art. 44 ust. 1 Prawa lokalowego, to związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy wykazanym przez organy "szczególnym względem" uzasadniającym dokonanie zmiany w stanie zajmowania lokali a samą tą zmianą powinien mieć w zasadzie charakter bezpośredni. Nie wyklucza to oczywiście możliwości zastosowania omawianego przepisu w sytuacji, gdy "szczególny wzgląd" ma bezpośredni związek z ograniczeniem powierzchni objętej decyzją, jednakże w takim przypadku nadwyżka tej powierzchni ponad potrzeby zajmującej ją jednostki musi być ustalona nie budzącymi wątpliwości metodami, zaś organ orzekający powinien nadto wykazać, że w inny sposób jest niemożliwa bądź znacznie utrudniona.