Legal AISA/Wr 374/83
WyrokNaczelny Sąd Administracyjny1983-08-05
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy fakt skazania osoby ubiegającej się o zezwolenie na krajowy transport drogowy, nawet po wykonaniu lub darowaniu orzeczonej kary, stanowi samoistną podstawę do odmowy wydania takiego zezwolenia?Ratio decidendi
Fakt skazania stanowi samoistną podstawę do odmowy wydania zezwolenia na krajowy transport drogowy. Upływ czasu od wykonania lub darowania orzeczonej kary warunkuje jedynie możliwość ponownego ubiegania się o takie zezwolenie, nie niweczy jednak podstawy do odmowy wynikającej ze skazania.Stan faktyczny
Analizowane orzeczenie dotyczyło interpretacji przepisów rozporządzenia Ministrów Komunikacji i Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 31 lipca 1972 r. w sprawie krajowego transportu drogowego, w szczególności przesłanek odmowy wydania zezwolenia związanych ze skazaniem osoby ubiegającej się o zezwolenie.Rozstrzygnięcie
Rozstrzygnięcie sądu dotyczące wykładni przepisów prawa.Pełny tekst orzeczenia
Porównanie treści par. 16 ust. 3 rozporządzenia Ministrów Komunikacji i Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 31 lipca 1972 r. w sprawie krajowego transportu drogowego /Dz.U. nr 34 poz. 234/ ze sformułowaniem przesłanki cofnięcia zezwolenia zamieszczonej w par. 42 ust. 3 pkt 1 tego rozporządzenia pozwala przyjąć, że podstawą odmowy wydania zezwolenia jest sam fakt skazania, zaś upływ czasu od wykonania lub darowania orzeczonej kary warunkuje tylko w istocie możliwość ponownego, skutecznego ubiegania się o wydanie takiego zezwolenia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło