SAB/Po 13/92
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny1992-03-31
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy niepodjęcie uchwały przez radę gminy w sprawie oddania gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi podstawę do wniesienia skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Niepodjęcie uchwały przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej nie uzasadnia wniesienia skargi na bezczynność tego organu do sądu administracyjnego. Skarga wniesiona w takiej sytuacji jest niedopuszczalna, ponieważ brak jest przedmiotu zaskarżenia, jakim jest uchwała organu gminy. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące skarg na uchwały organów gminy nie przewidują możliwości zaskarżenia samego faktu niepodjęcia uchwały.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na niepodjęcie uchwały przez Radę Miasta P. w sprawie oddania w użytkowanie wieczyste działki gruntu. Twierdzili, że brak uchwały stanowi bezczynność organu, naruszającą ich prawa do nabycia działki w trybie bezprzetargowym. Powołali się na przepis ustawy o samorządzie terytorialnym oraz przepisy dotyczące gospodarowania gruntami. Wskazali na podobne postanowienie NSA z Gdańska. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę jako niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę na podstawie art. 204 par. 1 w związku z art. 216a par. 1 Kpa.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił na podstawie art. 204 par. 1 w związku z art. 216a par. 1 Kpa skargę Krzysztofa M. i Urszuli J. na niepodjęcie uchwały przez Radę Miasta P. w sprawie oddania w użytkowanie wieczyste działki gruntu.
Powołując się na art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./, Krzysztof M. i Urszula J. wnieśli o nakazanie Radzie Miasta P., aby podjęła uchwałę w sprawie oddania w użytkowanie wieczyste działki gruntu o pow. 859 m2, położonej w P. przy ul. B. nr 7a. Działkę tę zamierzają nabyć w trybie bezprzetargowym, na podstawie art. 88a ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127/ w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 4 października 1991 r. o zmianie niektórych warunków przygotowania inwestycji budownictwa mieszkaniowego w latach 1991-1995 oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. nr 103 poz. 446/. Rada Gminy nie podjęła uchwały zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. "a" ustawy o samorządzie terytorialnym, co oznacza, zdaniem skarżących, bezczynność tego organu. Bezczynność Rady Miasta narusza prawa skarżących, którzy do czasu podjęcia uchwały, o której mowa w skardze, nie mogą wystąpić z roszczeniem cywilnoprawnym o zawarcie umowy użytkowania wieczystego. W ocenie skarżących analogiczna sprawa rozstrzygnięta została postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku z dnia 17 maja 1991 r. w sprawie SA/Gd 375/91.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wskazany przez skarżących jako podstawa prawna ich żądania art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./ stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przesłanką pozytywną wniesienia skargi w trybie tego przepisu jest podjęcie uchwały, o której w nim mowa. W rozpoznawanej sprawie brak jest przedmiotu zaskarżenia, to jest uchwały organu gminy.
Żądanie skarżących nie znajduje podstaw również w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego, które do skarg na uchwałę organów gminy mają odpowiednie zastosowanie /art. 216a par. 1 Kpa/. Niepodjęcie uchwały w sprawie z zakresu administracji publicznej przez organ do tego uprawniony nie uzasadnia wniesienia skargi na "bezczynność" tego organu. W sprawach bowiem, o których mowa wyżej, nie ma zastosowania art. 216 par. 1 Kpa.
Z tych przyczyn skargę, jako niedopuszczalną, na podstawie art. 204 par. 1 Kpa w związku z art. 216a par. 1 Kpa odrzucono, orzekając jak w sentencji.
Na marginesie niniejszych rozważań godzi się tylko wyjaśnić, że wskazane w skardze postanowienie NSA z dnia 17 maja 1991 r. wydane w sprawie SA/Gd 375/91 nie dotyczyło kwestii poruszonych w rozpoznawanej sprawie.
Powołane przepisy
art. 204art. 216aart. 101 ust. 1 ustawyart. 88a ustawyart. 18 ust. 2 pkt 9art. 216
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło