V SA 1504/94

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny1994-11-22

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy korki z polietylenu do probówek medycznych, stosowane w laboratoriach medycznych, powinny być klasyfikowane do kodu taryfy celnej 3923 50 900 (artykuły do transportu i pakowania z tworzyw sztucznych) czy do kodu 9018 90 900 (narzędzia i przyrządy lekarskie, chirurgiczne, stomatologiczne lub weterynaryjne), a tym samym czy organ celny prawidłowo zinterpretował przepisy dotyczące klasyfikacji towarów dla celów wymiaru cła, uwzględniając kryterium przeznaczenia towaru?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organ celny nie wyjaśnił przekonująco, dlaczego sporne korki powinny być klasyfikowane do pozycji 3923 taryfy celnej, a nie do pozycji 9018, o którą wnosiła strona. Sąd podkreślił, że kryterium przeznaczenia towaru, wynikające z zamysłu producenta, może być decydujące dla klasyfikacji, zwłaszcza gdy dotyczy działu 9018 obejmującego narzędzia i przyrządy medyczne. Zaniechanie wyjaśnienia tych okoliczności naruszyło przepisy Kpa dotyczące postępowania dowodowego.
Stan faktyczny
Spółka z o.o. "M.P." importowała korki do probówek medycznych. Dyrektor Urzędu Celnego zaklasyfikował je do pozycji taryfy celnej 3923 50 900 i wymierzył cło. Spółka odwołała się, twierdząc, że korki są jednorazowym sprzętem medycznym i powinny być klasyfikowane do kodu 9018 90 900. Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, argumentując, że klasyfikacja opiera się na nazewnictwie i zasadach interpretacji Scalonej Nomenklatury, a przeznaczenie towaru nie ma znaczenia. Spółka wniosła skargę do NSA, powtarzając swoje argumenty.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł oraz zasądzono zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącej.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność skargi spółki z o.o. "M.P." w W. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 14 lutego 1994 r. w przedmiocie wymiaru cła i na podstawie art. 207 par. 2 pkt 3 Kpa uchylił zaskarżoną decyzję, a także - zgodnie z art. 208 Kpa - zasądził od Prezesa Głównego Urzędu Ceł sześć milionów dwieście tysięcy złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącej. Dyrektor Urzędu Celnego w W. decyzją zawartą w jednolitym dokumencie administracyjnym SAD z dnia 19 listopada 1993 r. nr 150201/06285 dopuścił do obrotu na polskim obszarze celnym prowadzony z zagranicy przez spółkę z o.o. "M. P." w W. towar określony w zgłoszeniu celnym jako korki do probówek medycznych, zaliczył go do pozycji taryfy celnej nr 3923 50 900 oraz wymierzył cło według stawki celnej 15 procent. W odwołaniu od powyższej decyzji spółka zarzuciła, iż korki z polietylenu do probówek są jednorazowym sprzętem medycznym, stosowanym w laboratoriach medycznych do probówek o symbolu SWW 1369-7, i do żadnych innych nie pasują. Korki jako wyposażenie wyrobu medycznego same są wyrobem medycznym i wraz z probówkami biorą udział w procesie diagnostycznym, służąc do analizowania parametrów krwi na analizatorach medycznych, a zatem powinny być klasyfikowane do kodu taryfy celnej 9018 90 900. Korki są sprzedawane w Polsce jako wyrób oznaczony symbolem 1369-7. Decyzją z dnia 14 lutego 1994 r. Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu podano, że "Taryfa celna importowa oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji /Scalonej nomenklatury określania i kodowania towarów/, wprowadzonej w życie stosowną Konwencją i opracowanej przez Komitet Wspólnot Europejskich w Brukseli. Klasyfikacja towarów w nomenklaturze scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta, oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem do każdego importowanego towaru przypisano odpowiedni kod taryfy. Taryfa celna nie różnicuje towarów w zależności od przydatności, celów wykorzystania itp., natomiast dla celów prawnych klasyfikacje przeprowadza się w oparciu o zakres przedmiotowy towarów /pozycje/. Ponadto przy ustaleniu prawidłowej klasyfikacji taryfowej towarów należy kierować się /Ogólnymi regułami interpretacji nomenklatury scalonej/ zamieszczonymi na początku taryfy, które stanowią jej integralną część, oraz brzmieniem uwag do poszczególnych działów. Klasyfikacja przedmiotowych korków wynika wprost z brzmienia pozycji 3923 - /Artykuły do transportu i pakowania towarów z tworzyw sztucznych; korki, pokrywki, kapsle i pozostałe zamknięcia z tworzyw sztucznych" i jest zgodna z uwagą 1 "Ogólnych reguł interpretacji nomenklatury scalonej/, która stanowi: /Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag (...) /". Podkreślono, że dla wymiaru cła nie ma znaczenia, do jakich celów towar został importowany, ponieważ taryfikację towarów na potrzeby wymiaru cła przeprowadza się zgodnie z wyżej podanymi zasadami. Wskazano, że taryfa celna nie zmienia poglądów fachowców co do możliwości określenia poszczególnych towarów, lecz na użytek wymiaru cła przesądza, w jakiej wysokości cło należy pobrać od importowanych korków. Do pozycji 9018, sugerowanej przez stronę, taryfikowane są m.in. przyrządy i aparaty /odznaczające się tym, że ich zastosowanie wymaga udziału specjalisty - lekarza, dentysty/, strzykawki, cewniki. Zgodnie z cytowanym w sentencji decyzji art. 23 ust. 1 prawa celnego cło wymierza się według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu dokonania zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Odnośnie do kodu SWW podano, że Systematyczny wykaz wyrobów, powołany w odwołaniu, nie ma nic wspólnego z Nomenklaturą scaloną, na podstawie której jest opracowana taryfa celna stosowana w naszym kraju. Podkreślono, że załączone do akt sprawy świadectwo pochodzenia EUR 1 nr AC 246223 jest bezprzedmiotowe, ponieważ rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 1993 r. w sprawie określenia stawek celnych na niektóre towary pochodzące z państw członkowskich Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej /Dz.U. nr 57 poz. 264/ nie przewiduje zerowej stawki celnej na korki klasyfikowane według kodu 3923 50 900. Na powyższą decyzję spółka "M.P." w W. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze powtórzyła argumenty zawarte w odwołaniu oraz wyraziła przekonanie, że niewłaściwe jest zwężenie taryfy do przyrządów lekarskich, chirurgicznych, stomatologicznych lub weterynaryjnych, gdyż do pozycji 9018 taryfy celnej należą także urządzenia służące do kontroli parametrów fizjologicznych, a więc diagnostyczne. W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy tego, czy sprowadzony z zagranicy przez skarżącą towar, określony w zgłoszeniu celnym jako korki do probówek medycznych, podlega zaliczeniu - jak uczyniły to organy obu instancji - do kodu taryfy celnej 3923 50 900, czy do kodu 9018 90 900, o co wnosi strona skarżąca. Pozycja 3923 taryfy celnej, w której ramach wyodrębniono pozycję 3923 50 900, obejmuje: "artykuły do transportu i pakowania z tworzyw sztucznych, korki, pokrywki, kapsle i pozostałe zamknięcia z tworzyw sztucznych", a pozycja 9018, w której ramach wyodrębniono pozycję 9018 90 900, obejmuje: "narzędzia i przyrządy lekarskie, chirurgiczne, stomatologiczne lub weterynaryjne, w tym także aparaty scyntygraficzne i inne elektromedyczne, a także przyrządy do badania wzroku". W zaskarżonej decyzji nie wyjaśniono przekonująco, dlaczego sporny towar podlega zaliczeniu do pozycji taryfy celnej wskazanej w decyzji, a nie wnioskowanej przez skarżącą. Oczywiście, zgodzić się należy ze stanowiskiem wyrażonym w zaskarżonej decyzji, że przy zaliczaniu towaru do odpowiedniej pozycji taryfy celnej należy kierować się "Ogólnymi regułami interpretacji nomenklatury scalonej", zamieszczonymi na początku taryfy celnej, oraz brzmieniem uwag do poszczególnych działów. Jak bowiem trafnie zauważa Prezes GUC, powyższe reguły /a także uwagi/ stanowią integralną część rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 czerwca 1993 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 51 poz. 235 ze zm./. Jednakże Prezes Głównego Urzędu Ceł ograniczył się do zaprezentowania powyższego stanowiska i nie wskazał, którymi regułami /uwagami/ kierował się, dokonując taryfikacji celnej opisanego towaru. Nie można natomiast podzielić poglądu zawartego w zaskarżonej decyzji i jeszcze wyraźniej zaprezentowanego w odpowiedzi na skargę, że na potrzeby klasyfikacji i wymiaru cła nie ma znaczenia przeznaczenie towaru. Otóż w niektórych wypadkach jest akurat odwrotnie. Taryfa celna importowa zawiera klasyfikacje towarów dokonaną, według różnych kryteriów, w tym także według kryterium przeznaczenia. Nie chodzi tu jednak o przeznaczenie w sensie sposobu wykorzystania towaru przez jego importera /nabywcę/, lecz o przeznaczenie towaru według zamysłu jego producenta. W sytuacji zatem, gdy dany towar został objęty określonym działem /pozycją/ taryfy celnej, wyodrębnionym ze względu na kryterium przeznaczenia, kryterium to może w warunkach konkretnej sprawy okazać się decydujące dla zaliczenia towaru do określonej pozycji taryfy celnej. Dobrym przykładem zastosowania kryterium przeznaczenia przy wyodrębnianiu działu taryfy celnej jest właśnie dział 9018, obejmujący w szczególności narzędzia i przyrządy lekarskie, a więc towary, które zostały przez producenta wytworzone do działalności związanej z lecznictwem. Wprawdzie korek z tworzywa sztucznego sam w sobie nie jest zapewne narzędziem ani przyrządem lekarskim, może jednak stanowić element takiego narzędzia lub przyrządu. Strona skarżąca na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym powoływała się na specjalną konstrukcję oraz inne cechy omawianych korków, powodujące, że stanowią one element "współpracujący z analizatorem krwi". Powyższe okoliczności jednak nie były przedmiotem badań i ustaleń w postępowaniu administracyjnym, a mogą mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, zwłaszcza w świetle postanowień uwagi nr 2 do działu 90. W świetle powyższego należy uznać, że Prezes Głównego Urzędu Ceł nie podjął wszelkich kroków zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i zaniechaniem tym naruszył art. 7 i art. 77 Kpa w sposób, który ma wpływ na wynik sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę, należało na mocy art. 207 par. 2 pkt 3 Kpa i art. 208 Kpa orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło