V SA 2615/02

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Zagranicznego "T." w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej Port Lotniczy w W. z dnia 27 sierpnia 2002 r. (...) w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - oddala skargę. Na podstawie zgłoszenia celnego dokonanego przez importera - Przedsiębiorstwo Zagraniczne "T." w W. według dokumentu SAD z 28.11.2000 r. (...) Dyrektor Urzędu Celnego w W. objął procedurą dopuszczenia do obrotu przywiezioną z Belgii przesyłkę diamentów szlifowanych, stosując obniżoną /zerową/ stawkę celną z tej racji, że przedstawiona przy zgłoszeniu celnym faktura eksportera zawierała deklarację pochodzenia towaru z Unii Europejskiej. Decyzją z dnia 10.04.2002 r. (...), wydaną w trybie art. 65 par. 4 pkt 2 lit. "b" Kodeksu celnego, Dyrektor Urzędu Celnego w W. uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie zastosowanej stawki celnej i wymiaru cła i wymierzył je według 3 procent stawki celnej konwencyjnej z tego względu, że zamieszczona w fakturze eksportera deklaracja pochodzenia towaru była bezskuteczna. Dotyczyła bowiem towaru wartości transakcyjnej 7.301,10 USD, podczas gdy według obowiązujących w sprawie regulacji deklaracja pochodzenia towaru mogła być sporządzona w fakturze dla każdej przesyłki towaru o wartości nie przekraczającej kwoty 6.000 ECU, stanowiącej równowartość 6.415 USD. Orzekając w sprawie na skutek odwołania importera, Dyrektor Izby Celnej Port Lotniczy w W. decyzją z dnia 27.08.2002 r. (...) utrzymał w mocy decyzję organu celnego pierwszej instancji z dnia 10.04.2002 r. Powołując się na postanowienia art. 16 i art. 21 Protokołu 4 Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzecząpospolitą Polską, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z drugiej strony /Dz.U. 1997 nr 104 poz. 662 ze zm./, Dyrektor Izby Celnej Port Lotniczy w W. podzielił stanowisko organu celnego pierwszej instancji, że deklaracja w fakturze eksportera pochodzenia towaru mogła być sporządzona w odniesieniu do towaru o wartości nie wyższej niż 6.000 EURO /równowartości 6.415 USD/ i wobec wyższej wartości diamentów objętych zgłoszeniem z 28.11.2000 r. brak było podstaw do zastosowania obniżonej /zerowej/ stawki celnej, zamiast 3 procent stawki konwencyjnej. W związku z zarzutem importera, że w niniejszej sprawie celnej posługiwał się uzyskaną w Oddziale Celnym II Pocztowym tabelą ekwiwalentów walutowych limitów /euro/ stosowaną od 1.07.1997 r., określającą równowartość 6.000 ECU w wysokości 7.500 USD, Dyrektor Izby Celnej uznał ten zarzut za nieskuteczny wobec braku wystąpienia importera do organu celnego o informację dotyczącą aktualizacji tabeli, która w brzmieniu obowiązującym w niniejszej sprawie określała dolarowy ekwiwalent 6.000 EURO w wysokości 6.415 USD. W skardze z dnia 27.09.2002 r. Przedsiębiorstwo Zagraniczne "T." wniosło o uchylenie obu powyższych decyzji, zarzucając rażące naruszenie przepisów art. 120-122 Ordynacji podatkowej. Ponowiło zarzut, że przekroczenie powyższego limitu 6.000 EURO było wynikiem błędnej informacji dotyczącej "przelicznika dolara amerykańskiego do euro", udzielonej importerowi przez Urząd Celny. Okoliczność ta, zdaniem importera, powinna być przedmiotem dowodu z zeznań osoby przedstawiającej dokumenty do odprawy celnej oraz funkcjonariusza celnego, który dokonał odprawy celnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej Port Lotniczy w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wskazany przez Dyrektora Izby Celnej w W. przepis art. 83 par. 1 Kodeksu celnego uprawnia organ celny do kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru, na wniosek zgłaszającego lub z urzędu. W wypadku, gdy z kontroli zgłoszenia celnego wynika, że przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawdziwe, nieprawidłowe lub niekompletne dane lub dokumenty, organ celny w myśl par. 3 art. 83 Kodeksu celnego obowiązany jest podjąć niezbędne działanie w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane. W przedmiotowej sprawie w wyniku przeprowadzonej przez organ celny kontroli zgłoszeń celnych po zwolnieniu towaru ustalono, że zgłaszając do procedury dopuszczenia do obrotu diamenty szlifowane, zgłaszający zastosował obniżoną stawkę celną w oparciu o dokument /deklarację na fakturze/, który nie spełnia wymogów, określonych w powołanym wyżej Protokole Nr 4 Układu Europejskiego. Stosownie bowiem do postanowień art. 21 Protokołu Nr 4, deklaracja na fakturze sporządzona przez nieupoważnionego eksportera, może być sporządzona dla każdej przesyłki składającej się z jednego lub wielu opakowań zawierających produkty pochodzące, których łączna wartość nie przekracza 6.000 EURO. Sposób przeliczania walut na kwoty równoważne kwotom wyrażonym w EURO określa art. 30 Protokołu 4. Zgodnie z treścią ust. 3 powołanego art. 30, kwota wyrażona w dowolnej walucie narodowej powinna być równoważna w tej narodowej walucie kwocie wyrażonej w euro jak w pierwszym dniu roboczym października 1999 r. Przepis w tym brzmieniu został wprowadzony Decyzją Nr 5/1999 Rady Stowarzyszenia UE - Polska z dnia 17 grudnia 1999 r. Zmiana Protokołu 4 Układu Europejskiego, zawierająca nowe brzmienie art. 30, została opublikowana w Dzienniku Ustaw 2000 nr 21 poz. 263. Według tej regulacji, przeliczeń kwot wyrażonych w innych walutach na kwoty wyrażone w EURO należało dokonywać według kursów obowiązujących w pierwszym dniu roboczym października 1999 r., a więc posługując się tabelą NBP Nr 192/1999 obowiązującą w dniu 1 października 1999 r. Limitowi 6.000 EURO według tej tabeli odpowiadała kwota 6.414 USD. Skarżący przy wypełnianiu zgłoszenia celnego posługiwał się nieaktualnymi tabelami, obowiązującymi od 1.07.1997 r. Zgłaszający obowiązany jest wypełnić zgłoszenie celne, stosując obowiązujące w dacie zgłoszenia przepisy. Nie może zwolnić go z tego obowiązku powoływanie się na informację udzieloną przez funkcjonariusza celnego. Jak słusznie zauważył Dyrektor Izby Celnej Port Lotniczy, kursy kupna i sprzedaży za złote walut obcych będących walutami wymienialnymi ogłaszane przez NBP są powszechnie dostępne i skarżący miał możliwość samodzielnego obliczenia kwoty dolarów amerykańskich odpowiadającej limitowi 6.000 EURO. Nie jest zasadny także zarzut, iż przyjęcie zgłoszenia celnego oznacza uznanie tego zgłoszenia celnego za prawidłowe. Skutki wynikające z przyjęcia zgłoszenia celnego określa art. 65 par. 3 Kodeksu celnego. Są nimi: określenie kwoty wynikającej z długu celnego i objęcie towaru wnioskowaną procedurą celną. Rozstrzygnięcie o uznaniu zgłoszenia celnego za prawidłowe /lub nieprawidłowe/ organ celny wydaje na wniosek strony lub z urzędu, w formie decyzji, po uruchomieniu postępowania administracyjnego /art. 65 par. 4 Kodeksu celnego/. Zgodnie z par. 5 art. 65 Kodeksu celnego, decyzja może być wydana w ciągu trzech lat od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego. Takie postępowanie zostało uruchomione postanowieniem i zakończyło się wydaniem zaskarżonej decyzji. Należy zgodzić się ze skarżącym, iż organ pierwszej instancji nieprawidłowo zinterpretował przepis art. 65 par. 4 Kodeksu celnego. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Urzędu Celnego stwierdził, że przepis ten ma zastosowanie w przypadku, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu zgłoszenia towaru, nie znane organowi celnemu, który przyjął zgłoszenie. Wskazane przez organ celny przesłanki dotyczą nadzwyczajnego trybu postępowania, jakim jest wznowienie postępowania. W niniejszej sprawie postępowanie toczyło się w trybie zwykłym. Organ celny ma obowiązek uruchomić postępowanie w oparciu o przepis art. 65 par. 4 Kodeksu celnego na wniosek strony lub z urzędu w każdym przypadku, gdy stwierdzi, że przepisy prawa celnego zostały zastosowane nieprawidłowo. Bez znaczenia jest okoliczność, czy nieprawidłowość mogła być dostrzeżona przez organ celny w chwili przyjmowania zgłoszenia celnego, czy też po przyjęciu zgłoszenia celnego wyszły na jaw nowe okoliczności lub ujawniono nowe dowody. Zastosowana przez organ celny pierwszej instancji błędna interpretacja przepisu nie wpłynęła jednakże na prawidłowość rozstrzygnięcia. W związku z powyższym skarga nie może być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowiska organów orzekających nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art. 22 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ tylko w razie istnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym lub naruszenia przepisów prawa materialnego. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego działając na podstawie art. 27 ust. 1 ww. ustawy, orzekł jak w sentencji wyroku.