III ARN 17/93

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Kolegium Odwoławczego (...) w przedmiocie wygaśnięcia prawa do dodatkowego pokoju na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 6 grudnia 1991 r. SA/Kr 1319/91 oddala rewizję nadzwyczajną. Zasadnie Minister Sprawiedliwości zarzucił, że zastosowanie określonej w art. 162 par. 1 pkt 1 i par. 3 Kpa, procedury stwierdzenia wygaśnięcia decyzji wobec jej bezprzedmiotowości, było wadliwe w stopniu rażącym. Śmierć bowiem jednego z najemców nie czyniła bezprzedmiotową decyzji, z której wynikały - z mocy prawa - określone uprawnienia dla drugiego z najemców /małżonka/ i który wyraźnie przejawiał zamiar korzystania z przedmiotu tej decyzji. Stwierdzone naruszenie prawa, pomimo jego rażącego charakteru nie uzasadnia jednak uchylenia prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego zważywszy, że od jego uprawomocnienia się upłynął termin sześciu miesięcy. Przesłanką uzasadniającą takie uchylenie może być tylko stwierdzenie, że zaskarżony wyrok narusza także interes Rzeczypospolitej Polskiej. Sąd Najwyższy nie dopatruje się takiej okoliczności w rozpatrywanej sprawie.