III ARN 23/95

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Zarządu Miasta (...) na decyzję Wojewody (...) w przedmiocie zwrotu nieruchomości na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 29 kwietnia 1994 r. SA/Kr 419/94 postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. Zarząd Miasta R. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie na decyzję Wojewody R. z dnia 13 grudnia 1993 r. Decyzją tą została utrzymana w mocy decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w R. orzekającą o zwrocie części działki położonej w R. w rejonie ulic P. i L., Wojewoda R wniósł o oddalenie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny-Oddział Zamiejscowy w Krakowie postanowieniem z dnia 29 kwietnia 1994 r. odrzucił skargę. W uzasadnieniu podano, że skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego wraz z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to skarżący otrzymał 4 marca 1994 r. i mimo upływu terminu wpisu nie uiścił. Sąd powołał się na art. 204 par. 1 i art. 212 Kpa w związku z art. 16 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Minister Sprawiedliwości wniósł rewizję nadzwyczajną od omówionego postanowienia. Zarzucił rażące naruszenie prawa a w szczególności przytoczonych w nim przepisów art. 204 par. 1 i art. 212 Kpa w związku z art. 16 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, a także naruszenie interesu Rzeczypospolitej Polskiej. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i o przekazanie sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu Ośrodek-Zamiejscowy w Rzeszowie do merytorycznego rozpoznania. Sąd najwyższy zważył, co następuje: Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona. W przepisie art. 212 Kpa stanowi się, że od skargi na decyzję administracyjną pobiera się wpis. W trzecim zdaniu tegoż artykułu znajduje się odesłanie /w sprawach skarg/ do przepisów o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Przepisy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych zawarte są między innymi w ustawie z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /Dz.U. nr 24 poz. 110 ze zm./. Ustawą z dnia 22 lutego 1991 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /Dz.U. nr 22 poz. 93/, do dotychczasowej treści art. 8 /oznaczonej jako ustęp 1/ dodano ustęp 2 o treści: "gmina oraz związek gmin nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych, chyba że sprawa dotyczy prowadzonej przez nie działalności gospodarczej". Rozpoznana sprawa nie dotyczy działalności gospodarczej gminy. Nie było zatem podstawy do żądania opłat sądowych. Zaskarżone rewizją nadzwyczajną postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia opłat zapadło z rażącym naruszeniem omówionych przepisów. Podlegało ono zatem uchyleniu na podstawie art. 422 par. 1 Kpc. Uwzględnieniu rewizji nadzwyczajnej nie stoi na przeszkodzie upływ sześciomiesięcznego terminu /art. 421 par. 2 Kpc/. Orzeczenie, które bezpodstawnie stawia tamę do rozpoznania sprawy przez sąd, narusza prawo do sądu, a tym samym interes Rzeczypospolitej Polskiej. Uchylenie postanowienia z 22 kwietnia 1994 r. usuwa przeszkodę do rozpoznania skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny.