III ARN 28/88

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Geodezji (...) Urzędu Wojewódzkiego (...) w przedmiocie odmowy przedłużenia terminu zakończenia budowy domu mieszkalno-pensjonatowego oraz w przedmiocie rozwiązania umów użytkowania wieczystego terenu na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 25 czerwca 1987 r. SA/Gd 69/87 i SA/Gd 271/87 uchyla zaskarżony wyrok oraz decyzje: Dyrektora Wydziału Geodezji (...) Urzędu Wojewódzkiego (...) i Kierownika Wydziału Geodezji (...) Urzędu Miejskiego (...) odmawiające przedłużenia terminu zakończenia budowy (...) oraz decyzje (...) rozwiązujące umowę wieczystego użytkowania (...). Podzielając ocenę organów administracji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że słusznie uznano za zawinione przez skarżących długotrwałe przygotowywanie projektu i tym spowodowane opóźnienie wydania decyzji pozwalającej na budowę. także brak "drogi dojazdowej" nie stanowił - zdaniem Sądu - przeszkody dla wykonywania robót budowlanych. Okoliczności związane z tymi ocenami i ustaleniami nie zostały jednak prawidłowo wyjaśnione. Kategoryczne stwierdzenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, że brak środków finansowych był główną przyczyną opóźnienia i okoliczności tej "z całą pewnością nie można uznać za niezależną od użytkowników wieczystych", nie zostało również oparte na dostatecznie wyjaśnionych przesłankach. Skarżący powoływali się na to, iż rzeczywiste koszty przewyższyły w istotnym stopniu nakłady przez nich przewidywane nie tylko ze względu na znaczny wzrost cen materiałów i usług, ale także i na zakres nałożonych na nich obowiązków przy korzystaniu z działki budowlanej wyznaczonej w środku istniejącej zabudowy miejskiej i pozbawionej dojazdu. Brak także ustaleń opartych na stanowisku Banku kredytującego budowę w istotnej kwestii nieuzyskania przez nich dalszych kredytów wobec wszczęcia postępowania administracyjnego w tej sprawie.