III ARN 28/91

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Kopalni Węgla (...) na orzeczenie Odwoławczej Komisji do Spraw Szkód Górniczych (...) w przedmiocie odszkodowania za uszkodzone wskutek robót górniczych zasiewy na nieruchomości na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 11 września 1990 r. SA/Ka 376/90 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę NSA OZ w Katowicach do ponownego rozpoznania. Art. 157 par. 1 Kpa stanowi w zakresie trybu kontrolowania legalności decyzji administracyjnych poza tokiem instancji normę generalną i zasadniczą. Odstępstwa od przewidzianego tym przepisem trybu możliwe są jedynie w przypadkach wyraźnej deklaracji ustawodawcy, uzasadnionej istotnymi merytorycznymi przyczynami. Z tego rodzaju przypadkiem nie mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie. Słusznie wskazuje również Minister Sprawiedliwości na okoliczność, iż w toku zmian właściwości, dokonanych art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. nr 4 poz. 8/ nie dokonano żadnych przekształceń w art. 75 dekretu z dnia 6 maja 1953 r. - Prawo górnicze /t.j. Dz.U. 1978 nr 4 poz. 12/, a zatem pozycja Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego, organu sprawującego nadzór nad orzecznictwem komisji do spraw szkód górniczych nie została tym przepisem zmieniona i powoływanie się na powyższy przepis art. 12 ust. 1 nie może być w tym zakresie uznane za trafny argument.