III ARN 33/86

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Zarządu Dzielnicowego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację (...) na ostateczną decyzję Naczelnego Architekta (...) w przedmiocie zezwolenia na adaptację bramy przejazdowej na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 1986 r. IV SA 99/86 uchyla zaskarżony wyrok oraz poprzedzające go decyzje (...). Zgodnie z uchwałą Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 października 1984 r. III AZP 9/83 /OSN 1985 z. 5-6 poz. 63/, ostateczna decyzja wydana przez organ administracji państwowej w granicach przysługującego mu z mocy konkretnego przepisu prawa uznania, może być uchylona przez Naczelny Sąd Administracyjny w razie stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy /art. 207 par. 2 pkt 3 Kpa/. Taka sytuacja - wbrew stanowisku Naczelnego Sądu Administracyjnego - miała miejsce w niniejszej sprawie. Nie można zgodzić się z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego, że brak względnie ogólnikowe uzasadnienie decyzji administracyjnych nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Rzecz w tym, że uzasadnienia te nie mogły być inne, skoro postępowanie dowodowe było jednostronne. Należy przy tym zauważyć, że skoro interesy stron były sporne, to nie tylko nie można odstąpić od uzasadnienia /art. 107 par. 4 Kpa/, lecz w uzasadnieniu organy administracji państwowej winny wskazać jakimi przesłankami kierowały się wydając rozstrzygnięcie na korzyść jednej strony. Sporządzenie zaś takiego uzasadnienia jest możliwe wówczas, gdy zachowana jest zasada prawdy obiektywnej - wyrażona w art. 7 Kpa - zobowiązująca organy administracji państwowej do podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.