III ARN 36/88
WyrokSąd administracyjny1988-10-05
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdzając nieważność decyzji organów administracyjnych i wydając nowe pozwolenie na kontynuowanie robót budowlanych, dopuścił się rażącego naruszenia przepisów postępowania cywilnego i administracyjnego, nie ustosunkowując się do zarzutów skargi?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając zaskarżony wyrok i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, stwierdził rażące naruszenie przepisów postępowania cywilnego i administracyjnego. Sąd uznał, że NSA błędnie przyjął, iż decyzja z dnia 2 lutego 1986 r. dotyczy sprawy już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, co skutkowało brakiem ustosunkowania się do zarzutów skargi. Różne i wykluczające się poglądy NSA w tej samej sprawie wywołały niejasność prawną.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Dyrektora Wydziału Planowania Przestrzennego w przedmiocie pozwolenia na dokończenie budowy. Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) wyrokiem z dnia 17 czerwca 1986 r. stwierdził nieważność decyzji organu II instancji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Prokurator Generalny PRL wniósł rewizję nadzwyczajną od tego wyroku. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę ze skargi Prokuratora Generalnego PRL.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę NSA OZ w Krakowie do ponownego rozpoznania skargi.Pełny tekst orzeczenia
Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Planowania Przestrzennego (...) w przedmiocie pozwolenia na dokończenie budowy na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 17 czerwca 1986 r. SA/Kr 409/86
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje NSA OZ w Krakowie do ponownego rozpoznania skargi.
Stwierdzając - zaskarżonym rewizją nadzwyczajną wyrokiem z dnia 17 czerwca 1986 r. - nieważność decyzji organu II instancji /wydanej w następstwie i w uwzględnieniu oceny prawnej, zawartej w wyroku z dnia 26 września 1985 r./ i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz traktując - tym razem - wydane pozwolenie na kontynuowanie robót według zmodyfikowanego projektu budowlanego - jako rozstrzygnięcie w tym samym przedmiocie, jakiego dotyczy wcześniejsza decyzja o wstrzymaniu robót budowlanych, w celu dostosowania ich do wymogów pozwolenia z dnia 15 sierpnia 1983 r. - dopuścił się Naczelny Sąd Administracyjny rażącego naruszenia art. 209 Kpc i art. 389 Kpc oraz art. 207 par. 1 i 3 w związku z art. 156 par. 1 pkt 3 Kpa.
Naczelny Sąd Administracyjny przyjmując błędnie, że decyzja z dnia 2 lutego 1986 r. dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną - nie ustosunkował się do zarzutów skargi.
W tych okolicznościach nie mógł być uwzględniony wniosek rewizji nadzwyczajnej o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi; jest on natomiast uzasadniony o ile zmierza do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania skargi.
Różne i wykluczające się wzajemnie poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w wyrokach, wydanych w tej samej sprawie, wywołują niejasność prawną między stronami.
Powołane przepisy
art. 209 Kpart. 389 Kpart. 207art. 156
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło