III ARN 38/90

WyrokSąd administracyjny1990-12-13

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba zamieszkująca z najemcą przez okres dłuższy niż dwa lata, która pozostała po jego śmierci, może być uznana za osobę uprawnioną do przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie art. 46 ust. 2 prawa lokalowego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że osoba, która pozostała po śmierci najemcy i zamieszkiwała z nim przez okres dłuższy niż dwa lata, jest osobą uprawnioną do przydziału lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 46 ust. 2 prawa lokalowego. Organy administracyjne nie mogły wydać decyzji o przekwaterowaniu takiej osoby do lokalu zajmowanego przez nią uprzednio, a Naczelny Sąd Administracyjny błędnie utrzymał w mocy decyzje wydane z rażącym naruszeniem prawa.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy przydzielenia lokalu mieszkalnego skarżącemu, który zamieszkiwał z najemcą przez okres dłuższy niż dwa lata i pozostał po jego śmierci. Organy administracyjne wydały decyzje w I i II instancji odmawiające przydziału lokalu, które następnie zostały utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Minister Sprawiedliwości wniósł rewizję nadzwyczajną od wyroku NSA.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego i przekazał sprawę NSA OZ we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Kierownika Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miejskiego (...) w przedmiocie odmowy przydzielenia lokalu mieszkalnego na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 27 kwietnia 1990 r. SA/Wr 1467/89 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę NSA OZ we Wrocławiu do ponownego rozpoznania. W rozumieniu przepisu art. 46 ust. 2 prawa lokalowego skarżący był osobą pozostałą po śmierci najemcy zamieszkującą wraz z najemcą przez okres dłuższy niż dwa lata. Stosownie do brzmienia przepisu organ administracyjny nie mógł wydać decyzji o przekwaterowaniu skarżącego do lokalu zajmowanego przez niego uprzednio. Wobec tego decyzje organów administracyjnych w I i II instancji zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa, czego nie dostrzegł Naczelny Sąd Administracyjny poszukując w celowościowej wykładni tego przepisu argumentów przemawiających za utrzymaniem w mocy tychże decyzji.

Powołane przepisy

art. 46 ust. 2

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło