III ARN 4/96

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na postanowienie Wojewody (...) w przedmiocie zastosowania w postępowaniu egzekucyjnym środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 14 lipca 1995 r. SA/Wr 2238/94 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę NSA OZ we Wrocławiu do ponownego rozpoznania. Jeżeli nałożonego w decyzji obowiązku nie wykonała osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej, grzywnę nakłada się na organ reprezentujący tę osobę prawną lub jednostkę organizacyjną albo na osobę odpowiedzialną za wykonanie tego obowiązku. (...) na osoby wchodzące w skład organów osób prawnych i jednostek organizacyjnych lub pełniących w nich określone funkcje może być nałożona grzywna w takiej wysokości, jak na osobę fizyczną zobowiązaną do wykonania nałożonego obowiązku decyzją administracyjną, stanowiącą tytuł wykonawczy. (...) Postanowienie właściwego organu egzekucji administracyjnej, stanowiące tytuł wykonawczy w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, obciążające uchylającego się od wykonania obowiązku grzywną w celu przymuszenia, w wysokości przekraczającej ustawowo określone granice co do wysokości grzywny, rażąco narusza prawo /art. 121 par. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j. Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161/. Naczelny Sąd Administracyjny dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia o nałożeniu grzywny na uchylającego się od wykonania obowiązku wynikającego z prawomocnej decyzji administracyjnej powinien z mocy art. 206 Kpa z urzędu wziąć pod rozwagę te okoliczność, czego nie uczynił.