III ARN 40/89

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Zagranicznego (...) na decyzję Izby Skarbowej (...) w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku obrotowym za 1985 rok na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 27 czerwca 1989 r. SA/Lu 486/87 i SA/Lu 455/89 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje NSA OZ w Lublinie do ponownego rozpoznania. Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ma charakter kasacyjny, a nie rewizyjny. Toteż podstawę faktyczną wyroku Sądu administracyjnego stanowi - zgodnie z kasacyjnym charakterem tego Sądu - stan faktyczny ustalony w postępowaniu administracyjnym. Wprawdzie Naczelny Sąd Administracyjny może przeprowadzić - w razie potrzeby - dochodzenie w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i przeprowadzać uzupełniające postępowanie dowodowe /art. 385 par. 2 Kpc w związku z art. 211 Kpa/, ale dochodzenie to i postępowanie dowodowe może dotyczyć tylko podstaw i wniosków skargi, czyli kwestii naruszenia prawa w postępowaniu, które poprzedziło wydanie decyzji lub w samej decyzji, nie może jednak Sąd administracyjny /inaczej niż sąd rewizyjny/ dokonywać nowych ustaleń co do stanu faktycznego i nie może dokonywać odmiennej - niż organ administracyjny - oceny dowodów.