III ARN 5/90

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję ostateczną Dyrektora Wydziału Spraw Technicznych Urzędu Miasta (...) w przedmiocie wyznaczenia do remontu kapitalnego budynku na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 1989 r. I SA 422/89 oddala rewizję nadzwyczajną. Jedynym kryterium określonym w przepisie art. 3 ustawy z dnia 22 kwietnia 1959 r. o remontach i odbudowie oraz o wykańczaniu, budowie i nadbudowie budynków /Dz.U. 1968 nr 36 poz. 249/ dla objęcia budynku remontem określonego rodzaju jest potrzeba przeprowadzenia robót, nie określana ich opłacalnością. Analiza opłacalności remontu ma więc znaczenie dla uzasadnienia wydatków z funduszy państwowych na remont, gdy właściciel nie podejmie się przeprowadzić go we własnym zakresie, lecz nie może stanowić podstawy kwestionowania decyzji o objęciu remontem budynku oraz zakresu tego remontu. Ani strony w odwołaniu i skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ani zarzuty zawarte w rewizji nadzwyczajnej nie podważają potrzeby przeprowadzenia remontu kapitalnego budynku, ani jego zakresu, natomiast kwestionują jego celowość ze względu na opłacalność, co z punktu widzenia mającego zastosowanie prawa materialnego jest bez znaczenia.