III ARN 77/92

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Prezesa Sądu Rejonowego (...) na decyzję Wojewody (...) w przedmiocie przekazania w zarząd nieruchomości na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 14 maja 1992 r. SA/Kr 586/92 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje NSA OZ w Krakowie do ponownego rozpoznania. Prawa użytkowania gruntu oddanego państwowej jednostce organizacyjnej nie można wiązać tylko z faktem wydania lub niewydania indywidualnej decyzji określonej w par. 4 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31 maja 1952 r. w sprawie przekazywania terenów w miastach i osiedlach /Dz.U. nr 35 poz. 159/, jeżeli zamiar oddania gruntu w użytkowanie został dostatecznie wyraźnie wypowiedziany innymi decyzjami lub czynnościami prawnymi właściwych organów ujawniającymi ich wolę w sposób jednoznaczny. Te czynności prawne zastępujące w zakresie skutków decyzję ostateczną, stworzyły - w myśl par. 3 cytowanego rozporządzenia między orzekającym a przejmującym stosunek zobowiązaniowy, do którego miały zastosowanie przepisy o zobowiązaniach umownych. Przedwczesny jest wniosek ogólny uzasadnienia wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego, że Sąd Rejonowy nie legitymuje się formalnymi uprawnieniami użytkowania przedmiotowego gruntu. Kwestia ta wymaga dodatkowych ustaleń i nowej oceny ze strony Naczelnego Sądu Administracyjnego.